Διαστρέβλωση παντού

Διασκεδάζω,ωραία λέξη ακούγεται,σημαίνει διασκορπίζομαι,αναλώνομαι σε πολλά κομμάτια. Αντί να λέμε το σωστό ψυχαγωγούμαι ομολογούμε ουσιαστικά ότι πορευόμαστε σε λάθος δρόμο,σκορπιζόμαστε ως ψυχοσωματικές οντότητες ανάμεσα σε είδωλα τα οπoία αγαπάμε,λατρεύουμε την ύλη και γινόμαστε δούλοι της. Μέσω αυτής της διασκέδασης αναδεικνύουμε τα μη όντα ως όντα που αξίζουν τιμής,κι ενώ νομίζουμε ότι λατρεύουμε τον Θεό καταντάμε ειδωλολάτρες! Για αυτό στη Γραφή λέει ότι οι άνθρωποι λάτρεψαν τη κτίση παρά τον Κτίσαντα.

   Οφθαλμόλουτρο, γνωστή κι αυτή η λέξη ειδικά σήμερα θεωρείται must για πολλούς,σε μια παραλία,στη πληθώρα των ερεθισμών του διαδικτύου,στο δρόμο,στο κινηματογράφο,δηλαδή στα αισθητά του κόσμου. Μα αν την αναλύσει κανείς μόνο οφθαλμόλουτρο δε κάνει,θα είμαστε περισσότερο ειλικρινείς αν το λέγαμε λασπόλουτρο,δεν ξεπλένει τα μάτια του κανείς,αλλά τα μολύνει περαιτέρω. Αντί να λέμε το σωστό τουλάχιστον,οφθαλμοπορνεία,που στο κάτω της γραφής αυτό συμβαίνει! Λέμε όλοι,μα τα μάτια για αυτό μου τα έδωσε ο Θεός,να βλέπω τα πάντα γύρω μου! Ναι,ο Χριστός μας τα έδωσε για να βλέπουμε,αλλά όχι εμπαθώς. Τα έδωσε τα μάτια για να βαδίζουμε σωστά,να μη σκοντάφτουμε,να μη χάνουμε τη πορεία μας. Για αυτό στη Γραφή λέει ο Χριστός αν το μάτι σου είναι πονηρό όλο το σώμα σου είναι πονηρό. Ενώ παρατηρούμε τα μάτια του μικρού παιδιού είναι αγνά και αθώα αρχικά,στη πορεία βεβαίως κι αυτά σταδιακά μολύνονται. Να γιατί ο Χριστός μας λέει αν δε γίνουμε σαν τα παιδιά Βασιλεία των ουρανών δεν υπάρχει περίπτωση να απολαύσουμε! 

Τριώδιο,γνωστή η λέξη,περί ωδών ο λόγος σε μια περίοδο όχι μόνο κατάνυξης κυρίως συναίσθησης του άθλιου εαυτού μας με τη σαρακοστή. Αντί αυτού,όλοι αρχίζουμε να χαλαρώνουμε,φοράμε μάσκες και σαν τους παλαβούς ορμάμε στους δρόμους γελώντας με τα χάλια μας! Αν προσέξουμε όλα έχουν διαστρεβλωθεί,μia διαστρέβλωση υποχθόνια,δεν τη κατανοούμε,ούτε την υποψιαζόμαστε. Αυτή όμως μας διαπερνάει,εισxωρεί ανεπαίσθητα,μολύνει και βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι. Φοράμε μάσκες ή αυτή την εποχή πέφτουν οι μάσκες και τα προσωπεία μας,ας αναρωτηθούμε.

Οικουμενισμός,κι αυτή ωραία λέξη,όλος ο κόσμος και όλη η ανθρωπότητα αδελφωμένοι κι αγαπημένοι. Μα τί έχουμε να χωρίσουμε λέμε,μάτια κι αφτιά,χέρια και πόδια,έχουμε όλοι,είτε ζει κάποιος στην Ιταλία είτε στο Μεξικό,είτε στη Κίνα είτε στη Νέα Ζηλανδία. Ναι,όλοι είμαστε άνθρωποι ενός δημιουργού κτίσματα.Όντως όλοι οι άνθρωποι είμαστε εικόνες του ίδιου δημιουργού.Εικόνες όμως,όχι παιδιά του. Για να γίνουμε παιδιά του πρέπει να του μοιάζουμε,και του μοιάζουμε εκείνοι που είναι αρραβωνιαμένοι μαζί του εν αληθεία μη περπατούντες κατά σάρκα,και ο αρραβώνας μας είναι η χάρη που παίρνει κάποιος με το βάπτισμα,μας το λέει ο απόστολος Παύλος αυτοί που άγονται υπό το Πνεύμα του Θεού αυτοί είναι υιοί του Θεού Ρωμ.Κεφ. η 14,άρα ο πιστεύσας στον Υιό τον αποσταλέντα του Πατέρα και βαπτισθείς στον όνομα της τρισυπόστατης θεότητας ούτος σωθήσεται. Κι αυτό όχι ότι το αξίζουμε,ούτε συζήτηση,υιοθεσία γίνεται,κατά χάρη γινόμαστε υιοί του Πατέρα κι αδελφοί του κατά φύση υιού του Χριστού και συγκληρονόμοι ως υιοί κατά χάρη της Βασιλείας. Όταν κατασκεύασε τον άνθρωπο είπε ας κάνουμε άνθρωπο κατά την εικόνα μας και κατά την ομοίωσή μας. Αυτό συνέβη στο παράδεισο πριν τη πτώση του ανθρώπου,μετά την πτώση κρατάμε την εικόνα ως νοήμονα όντα,ο καθένας με το τάλαντό του,επειδή ο Θεός είναι Νους και Λόγος  και Πνεύμα,τρία Πρόσωπα,μία ουσία,μία θέληση,απωλέσαμε όμως την ομοιότητα με τον δημιουργό.Ενώ εμείς εκτός του σώματος έχουμε νου πνεύμα και λόγο και τα τρία τα έχει διαστρέψει,δε συγκλίνουν,ούτε συμπορεύονται,άλλα θέλουμε με το πνεύμα,άλλα κάνουμε με τη σάρκα,άλλα λαχταράμε με το νου,με λίγα λόγια αλλού για αλλού ο εαυτός μας,κυριολεκτικά ένα εσωτερικό μπάχαλο. Κι ενώ κανένας κατ΄ουσίαν δεν είναι άθεος όλοι ζητούν την ευδαιμονία,και την ψυχική ισορροπία,και το ευ ζην,αυτήν την αναζητούμε με λάθος τρόπο,σε λάθος τόπο,εμπιστευόμενοι τον ήδη ανεπαρκή εαυτό μας αρνούμενοι τη βοήθεια άνωθεν από εγωισμό,λέγοντας δεν υπάρχεις αφού δε σε βλέπω και δε μου κάνεις τα χατήρια! Στο εξής θα κάνω εγώ το δικό μου,εξουσιάζω τον εαυτό μου,εξουσίασα και τη φύση σύμφωνα των δυνατοτήτων μου,ανακαλύπτω με τη τεχνολογία ότι δε σε έχω ανάγκη,είμαι εγώ ο θεός,παράτα με! Και καταντήσαμε ζωώδη και κτηνώδη όντα,είναι ομοιότητα αυτή με τον Θεό και δημιουργό μας; Aκόμη και ο διάβολος πιστεύει ότι ο Θεός Ζει και ‘υπάρχει’ εμείς τον ξεπεράσαμε και τον υπερβήκαμε! Ενσαρκώθηκε το δεύτερο πρόσωπο του Θεού και τον είδαμε ως  έναν όπως εμείς». Τούτο φρονείσθω εν υμίν ο και εν Χριστώ Ιησού, ος εν μορφή Θεού υπάρχων ουχ αρπαγμόν ηγήσατο το είναι ίσα Θεώ,αλλ΄εαυτόν εκένωσε μορφήν δούλου λαβών εν ομοιώματι ανθρώπων γενόμενος,και σχήματι ευρεθείς ως άνθρωπος εταπείνωσεν εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου,θανάτου δε σταυρού,Φιλ Κεφ,β,5-8. Τι άλλο θα πρέπει να μας πει σαφέστερο από αυτό ο απόστολος Παύλος ότι είναι Θεός ο Χριστός; Προσέλαβε όλα όσα είμαστε εμείς,εκτός της κακής προαιρέσεως και αμαρτίας που έχει παρά φύση ο άνθρωπος. Παρά φύση επειδή όσο βρισκόταν στο παράδεισο ήταν κατά φύση. Μας είπε κάποια πράγματα πρωτοφανή για την ανθρωπότητα,αν τα ακολουθήσουμε θα μπορέσουμε να επαναφέρουμε εκείνο που απωλέσαμε,δηλαδή την ομοίωση με τον δημιουργό μας. Ημείς δε πάντες ανακεκαλυμμένω προσώπω την δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμενοι,εις την αυτήν εικόνα μεταμορφούμεθα από δόξης εις δόξαν Β΄Κορινθ γ,18.Απέστειλε τον λόγον αυτού και ιάσατω αυτούς και ερρύσατω αυτούς εκ των διαφθορών αυτών» μας λέει Ψαλ. ΡΣ 106. Κι ενώ αυτός ο Λόγος διαδόθηκε με το Ευαγγέλιο σε όλο το κόσμο,λίγοι κι ελάχιστοι δέχονται αυτόν το λόγο που είναι ο Λόγος του Θεού του Πατέρα όλων μας. Δεν τον δέχονται όλοι,ούτε τους πατέρες της Εκκλησίας που ακολούθησαν κατά γράμμα τα ίχνη του,κάποιοι ετερόδοξοι δεν δέχονται ούτε τη θεότητα του Χριστού,ενώ άλλοι δεν δέχονται τίποτα και τον μισούν με πάθος,καταδιώκεται παντού και μάλιστα από ανθρώπους που νομίζουν ότι συνευδοκεί ο Θεός τα έργα τους και ότι με αυτό το τρόπο λατρεύουν αληθινά τον Θεό,στη περίπτωση τούτη ο παραλογισμός και η συσκότιση του νου είναι απερίγραπτη! Σε όλες τις εποχές διώκεται,όσο μαστιγώθηκε και βασανίστηκε εν σαρκί ορατός στους πλέον αγαπημένους του ενώ τους ευεργετούσε,άλλο τόσο και περισσότερο μαστιγώνεται και καταδιώκεται και σήμερα,ενώ μας ευεργετεί! Και ‘μείς τώρα τί κάνουμε,συμπροσευχόμαστε με ανθρώπους που διαστρέφουν και διαστρεβλώνουν το λόγο του βάναυσα, κάποιοι ετερόδοξοι τον απόστολο Παύλο τον ακυρώνουν γιατί δεν βολεύει ούτε εξυπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες των ανθρώπων,συσχηματίζονται με το κόσμο δηλαδή,ενώ γνωρίζουν,δεν είναι δυνατόν να μη το έχουν διαβάσει ότι ο κόσμος κείται εν τω πονηρώ,επίσης,συμπροσεύχονται με αβάπτιστους ενώ γνωρίζουν ότι αυτό δεν επιτρέπεται,οι οποίοι δεν δέχονται τον Χριστό ούτε ως υιό του Θεού ούτε ως σωτήρα,ούτε Θεό εν σαρκί,τον αρνούνται και τον καταδιώκουν. Με τον οικουμενισμό οικοδομούμε ένα θεό στα μέτρα μας,κρατάμε όσα μας βολεύουν,μπόλικη σάλτσα από παναθρώπινες προσδοκίες χωρίς πνεύμα Χριστού,αγαπολογίες που δεν έχουν ούτε βάθος ούτε αλήθεια,ούτε ειλικρίνεια,τύποι και χλιδή για τους μυημένους του,και διάφορες άλλες ανοησίες ανθρώπινων διαβρωμένων εμπνεύσεων. Τον μαστιγώνουμε ή δεν τον μαστιγώνουμε,τον σταυρώνουμε ή δεν το σταυρώνουμε με τις πράξεις μας και σήμερα διπλά και τριπλά;

Advertisements