Με σιγή ιχθύος,υποχθόνια η μόλυνση

Ο οικουμενισμός θα πρέπει να εκληφθεί ως αίρεση και παναίρεση όπως σωστά λέγεται,και αυτό επιτάσσει η συνείδηση της Εκκλησίας.  Βεβαίως δεν είναι ένα φαινόμενο εν αιθρία,το κατεργάζεται ο αντικείμενος πολύ νωρίς,από την επομένη της ίδρυσής της,τη πεντηκοστή. Αλλά όλα γίνονται εν καιρώ και υποχθόνια,με σιγή πολλές φορές ιχθύος,ώστε να μολυνθεί εκ των έσω το σώμα της Μίας, Αγίας,Καθολικής ,Αποστολικής,Εκκλησίας,και ο καιρός εγγύς,ήδη η ανομία συντελείται. Σημάδια του οικουμενισμού δειλά εμφανίστηκαν στη σύγχρονη εποχή από την αρχή του εικοστού αιώνα. Οι καινοτομίες που έγιναν με την αλλαγή του εκκλησιαστικού ημερολογίου,με διώξεις και απειλές ,εκβιασμούς και εξορίες του κλήρου την εποχή εκείνη που αποτειχίστηκε αλλά και των πιστών που αντιτάχθηκαν ώστε να φιμωθούν,απόψεις καινοφανείς τάχα για να προσεγγίσουν τον σύγχρονο άνθρωπο,η συμμετοχή σε συμβούλια τα οποία δεν είναι τίποτε άλλο από ένα διάλογο κωφών,ο καθένας διατηρεί τις απόψεις του,αλλά συμπόρευση με κάθε τρόπο ώστε να αμβλυνθούν τα αδιέξοδα μεταξύ μας,οδηγούν σε εκπτώσεις της ορθής πίστης. Η ορθή πίστη αν δεν ακολουθεί τα ίχνη των πατέρων της Εκκλησίας,αν δε τηρείται ως κόρη οφθαλμού η παράδοση των πνευματοφόρων πατέρων της Εκκλησίας και των κανόνων της,δεν νομίζω ότι μπορεί να ονομάζεται ορθή πίστη. Παρατηρούμε ότι η Ευρώπη κρατάει όσα εξυπηρετούν και βολεύουν,οι ετερόδοξοι της δύσης συσχηματίζονται με το κόσμο. Αλλά ο Χριστός μας λέει ο κόσμος κείται εν τω πονηρώ. Και ο απόστολος Παύλος προειδοποιεί,μη συσχηματίζεστε με το κόσμο,ενώ ο Ιάκωβος μας λέει,ουκ οίδατε ότι η φιλία του κόσμου έχθρα του Θεού εστίν; Εμφανίζονται ως ειρηνοποιοί οι περισσότεροι,μας λένε ότι μπορούμε να συμπορευτούμε οι χριστιανοί με τις άλλες θρησκείες,ανάβουν λυχνίες υπέρ ειρήνης και συμφιλίωσης και συμπροσεύχονται. Συμπροσεύχονται,αλλά πού και σε ποιόν Θεό στ΄αλήθεια; O αληθινός Θεός αποκαλύφθηκε εν σαρκί,και μας είπε ότι είναι ο ίδιος ο Λόγος του Πατέρα,μας έδειξε και την οδό της σωτηρίας. Άραγε γιατί θα πρέπει τώρα να συμπροσευχόμαστε όταν αυτόν τον Θεό δεν τον δέχονται ως σωτήρα του κόσμου;  Μήπως οι προγενέστεροι πατέρες δεν προσδοκούσαν όλοι οι άνθρωποι να κυβερνώνται από τον ίδιο Θεό με μία πίστη και ομολογία,ένα βάπτισμα,μία αποστολική Εκκλησία; Γιατί έμεναν αμετακίνητοι και στέρεοι μέχρι κεραίας στην ορθή πίστη που παρέλαβαν κι αυτοί από τους προηγούμενους,μήπως πλανήθηκαν ή ήταν ανόητοι; Όχι,ούτε σε πλάνη ήταν,ούτε ανόητοι ήταν,ήταν λουσμένοι με πλούσια τη χάρη και ένθεοι,για αυτό και εμμένουν και θα εμμένουν στα της ορθής πίστης. Ο Λόγος του Πατέρα,μένει αναλλοίωτος στην αέναη διάρκεια του χρόνου,οι άνθρωποι μπορεί να αλλάζουν ο Λόγος ουδέποτε. Ο κόσμος θέλει να ικανοποιεί τα θελήματά του,αλλά αυτό αντίκειται στο θέλημα του Πατέρα,ο οποίος δια του Υιού του και ζωοποιού Λόγου του Χριστού,μας λέει στην επι γης παρουσία του ότι κάνει πάντα όχι το δικό του θέλημα αλλά του πατέρα του..Ο απόστολος Παύλος μας λέει,Σοφίαν δε λαλούμεν εν τοις τελείοις,σοφίαν δε ου του αιώνος τούτου,,ουδέ των αρχόντων του αιώνος τούτου των καταργουμένων,αλλά λαλούμεν σοφίαν Θεού εν μυστηρίω,την αποκεκρυμμένην,ην προώρισεν ο Θεός προ των αιώνων εις δόξαν ημών,ην ουδείς των αρχόντων του αιώνος τούτου έγνωκεν,ει γαρ έγνωσαν,ουκ αν τον Κύριον της δόξης εσταύρωσαν,αλλά καθώς γέγραπται,α οφθαλμός ουκ είδε και ους ουκ ήκουσε και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη,α ητοίμασεν ο Θεός τοις αγαπώσιν αυτόν. Κι αυτά τα λόγια ισχύουν για κάθε εποχή. Τί άλλαξε ώστε σήμερα να υποδεχτούμε και τους θεούς των εθνών ως πορεία και οδό προς τον Θεό με συμπροσευχές και αιρέσεις;  Και πάλι ο απόστολος Παύλος μας λέει, επαινώ δε υμάς,αδελφοί,ότι πάντα μου μέμνησθε και καθώς παρέδωκα υμίν τας παραδόσεις κατέχετε. Αν δεν στηριζόμαστε εδραίοι στα λόγια του θεοφόρου Παύλου και όλων των αποστόλων,και δεν τον θυμόμαστε πάντα,πώς θα επαινεί, και πώς θα κατέχουμε τις παραδόσεις που ως σκυτάλη παρέδωσε στους επερχόμενους;

Advertisements