Το μαύρο άσπρο!

Η αποστασία του ανθρώπου γίνεται σταδιακά,ασυναίσθητα η μόλυνση εισχωρεί στα κύτταρα.Δύσκολα το αντιλαμβανόμαστε αν οι πνευματικές μας κεραίες δεν αντιλαμβάνονται τα σήματα που εκπέμπονται από τον αλάστορα.Λέμε είναι σύγχρονη η εποχή μας,δε μπορούμε να γυρίσουμε πίσω το ρολόι,ακολουθούμε και κάνουμε ό,τι κάνει ο κόσμος.Ξεχνάμε τη ρήση του αποστόλου Παύλου που λέει μη συσχηματίζεστε τω αιώνι τούτο.Όταν λέει τούτο τον αιώνα εννοεί τον κάθε αιώνα όπου ζει ο άνθρωπος,απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο που έρχεται σε αυτή τη ζωή του κάθε καιρού.Μα εμείς σιγά-σιγά κι ανεπαίσθητα αρχικά τα υιοθετούμε ως αναπόδραστη ανάγκη.Πολλές από τις εφευρέσεις μέσω της ανάπτυξης της τεχνολογίας δε γίνεται καλή χρήση,αλλά και όλες οι τεράστιες αλλαγές που συντελούνται μέσα από την έξαρση των ανακαλύψεων τον εικοστό αιώνα αλλά και στον αιώνα που διανύουμε επιφέρουν καταλυτικές διαφοροποιήσεις και παρεκτροπές των ανθρώπων,σε σημείο τέτοιο που αν ένας άνθρωπος όχι πολύ μακριά χρονικά επανερχόταν στη ζωή θα ήθελε να κρυφτεί και να επιστρέψει από εκεί που ήλθε!Το διακριτό σε εκείνους που παρατηρούν είναι ότι καταστάσεις,συμπεριφορές και τρόπος του σκέπτεσθαι έχουν πάρει άλλη τροπή.Οι περισσότεροι τα προσπερνάνε βουλιάζοντας ολοένα στους ταχείς ρυθμούς της εποχής που δεν αφήνουν περιθώριο να αντιληφθούν ή και να αισθανθούν τη μετάλλαξη τη δική τους και τους περιβάλλοντος στο οποίο νομίζουν ότι είναι περίπου το ίδιο,ε δε συμβαίνει και τίποτα το τρομερό!Αυτό που χθες ήταν μεμπτό και βδελυκτό σήμερα εκθειάζεται,ενώ εκείνο που χθες ήταν αποδεκτό και ευάρεστο σήμερα θεωρείται βάρος της γης και πετιέται στο καλάθι των αχρήστων.Η δικαιολογία πάντα έτοιμη,αναζητεί τα δικά της ερείσματα,έχει τους οπαδούς της.Παλιά δεν υπήρχε τεχνολογία,τα πάντα ακολουθούσαν νωχελικούς και δυσβάδιστους ρυθμούς,η γνώση ήταν περιορισμένη,οι μετακινήσεις αβάσταχτα αργές και δύσκολες,οι άνθρωποι χωρίς προσβάσεις στον ευρύτερο κόσμο ήταν κλειστές,απρόσιτες κοινωνίες,η οργάνωση των κοινωνιών ήταν σε βαρβαρική απάνθρωπη κατάσταση,υποκείμενη σε πληθώρα κινδύνων αλλά και εσωτερικών δυσλειτουργιών.Ελάχιστε κοινωνίες κι αυτές σχεδόν παράλυτες είχαν μια υποτυπώδη  αλλά και εντυπωσιακή πολιτισμική δράση και οργάνωση.Αλήθεια,εκείνες οι κοινωνίες οι οποίες δεν κατείχαν μέσω της τεχνολογικής εξέλιξης τούτα τα προιόντα δεν γνώριζαν το ευ ζην;Επειδή αυτό είναι το ζητούμενο..Δεν είχαν τις ίδιες βασικές ανάγκες με το σύγχρονο άνθρωπο;Αυξάνονται λέμε οι ανάγκες σε κάθε εποχή ανάλογα των απαιτήσεων.Οι αναζητήσεις μας σήμερα είναι καθόλα υλικές,ικανοποίηση μόνο των αισθήσεων,ενώ οι πνευματικές αναζητήσεις μας τείνουν προς αφανισμό,σε αντίθεση με τους προγενέστερους που έκριναν ως πρωτεύον τις πνευματικές αναζητήσεις,χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αναζητούσαν την υλική απόλαυση,παράδειγμα η Ρωμαική εποχή των έντονων υλικών απολαύσεων,υπήρχε όμως μια κυμαινόμενη ισορροπία.Αντίθετα η εποχή μας δεν ευδοκεί τέτοιες πολυτέλειες,όλοι σχεδόν οι άνθρωποι κυριολεκτικά βουλιάζουμε ανάμεσα σε λάσπες και μολυσμένα νερά,πίνουμε μολυσματικά νερά,ξεδιψάμε με μολυσματικά νερά.Το χειρότερο απ όλα είναι ότι το απολαμβάνουμε!

 

Advertisements