Η Ευρώπη του σεληνόφως

12592674_931870106905046_4344378489490838496_nΗμέρες και εποχή που βιώνουμε!Σε εμάς τους νεοέλληνες έλαχε ο λαχνός να ζούμε πολλαπλά επεισόδια καταχνιάς και οπισθοδρόμησης,σκοταδισμού και σταδιακής αποσύνθεσης.Δε θέλουμε να το αποδεχτούμε,δε θέλουμε να το σκευτόμαστε,ότι ο χώρος ο οποίος αποτελεί λίκνο ενός πανάρχαιου πολιτισμού δέχεται πολλαπλά χτυπήματα από οργανωμένα κέντρα αποφάσεων.Αρχικά έδωσαν την ελπίδα της ανάκαμψης,νομίσαμε ότι ο φυσικός χώρος μας η Ευρώπη θα στέκεται αρωγός και αμετάθετος συνοδοιπόρος μας,πέσαμε έξω,πιστέψαμε σε φρούδες ιδέες και σε ένα όνειρο θερινής νύχτας με φεγγαρόφωτο.Νύχτα γίνονται τα αίσχη συνήθως,μέσα στο μισοσκόταδο,την ώρα που αλυχτούν τα άγρια θηρία ψάχνοντας να βρουν τροφή.Μόνο που δεν είναι θερινή νύχτα,είναι χειμώνας βαρύς με ξαστεριά,και ένα ξεροβόρι να σου τρυπάει τα κόκαλα καθώς η ημισέληνος ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό.Πόσο λαμπερή δείχνει αυτή η ημισέληνος,αρέσει πολύ στους ερωτευμένους καθώς απολαμβάνουν τον έρωτά τους υπό το άγρυπνο βλέμμα της!Σήμερα σε όλη την ήπειρο πλήθος ερωτευμένων απολαμβάνουν τα φεγγαρόφωτα,κι αν κάποια φορά τον ουρανό σκεπάζουν τα σύννεφα γκρινιάζουν.Το λαμπερό φως του ήλιου αχνοφαίνεται καθώς δύει πίσω από τα χαλάσματα ενός λαμπρού πολιτισμού που ανδρώθηκε με πολύ κόπο και φώτισε όλες τις γειτονιές της γης,και κυρίως την ήπειρο που λατρεύει τώρα τα φεγγαρόφωτα.Έλαχε σε αυτές τις γενιές των νεοελλήνων να παρατηρούν οι θησαυροί τους να αλλάζουν χέρια,τα τιμαλφή τους να αλλοτριώνονται,και οι σχολές τους απ΄τις οποίες αναδείχθηκαν μεγάλα ανθρώπινα μεγέθη να σμικρύνονται,να κλείνουν η μία μετά την άλλη,οι απόφοιτοι καθώς δρασκελίζουν τις κλίμακες να γεύονται κι από έναν λωτό.Δε λησμόνησαν,απαρνήθηκαν τη τροφή του ευ ζην,αρνούνται ακόμη και το Μάννα,την τροφή της ζωής που τους έθρεψε όλα αυτά τα χρόνια όσο μάθαιναν και γνώριζαν το κόσμο γύρω τους,όχι όπως τον έβλεπαν τα κτιστά μάτια τους,τον διδάχτηκαν με τα μάτια της ψυχής έτσι όπως ακριβώς δημιουργήθηκε από τον αιώνιο κι αγαθό Νου και Πατέρα.Απαρνήθηκαν τον πλούτο τους,το ευ ζην και την αληθινή τροφή της ζωής.Διάβασα πρόσφατα ο υπερατλαντικός  στρατάρχης δήλωσε ότι θα κάνει σκόνη τον άλλο στρατάρχη πέρα από τον Όντερ και το Βιστούλα  ποταμό,συσσωρεύουν δύναμη πυρός στα χαρακώματα,ο άνθρωπος τους κοιτάζει αμφότερα και αναρωτιέται,τι σχέση έχω εγώ ανάμεσα σε θηρία;Αν αυτοί που υποτίθεται περπατούν ανάμεσα από το φως φέρουν τόσο σκοτάδι μέσα τους,αυτοί που βαδίζουν στο σκοτάδι πόσο σκοτάδι κουβαλούν;Πλήθος ανθρώπων κινούνται σαν ποταμός προς μια κατεύθυνση,την Ευρώπη του σεληνόφως,γνωρίζουν ότι ανάμεσα τους τα θηρία συναγελάζονται,πότε ενδυόμενα πρόβατα και πότε βρυχηθώμενοι κριοί που τα καθοδηγούν.Αλλά δεν τους νοιάζει,το όνειρο της σεληνιασμένης ηπείρου προέχει.Άστοχο το παράδειγμα,αλλά φέρνει στο νου τις αγέλες των βουβαλιών που ορμούν στο ποταμό της σαβάνας σε αφρικάνικο τοπίο,να περάσουν απέναντι,αψηφώντας τα ερπετά που παραμονεύουν,καθώς μεταναστεύουν για τροφή και πλούσια βλάστηση.Σε αυτή τη παράνοια οδηγεί ο αδιέξοδος δυτικός τρόπος σκέψης,λεηλασία των άλλων με παράπλευρες απώλειες που είναι αναπόφευκτες,αρκεί να διατηρήσουν για τον εαυτό τους ελέω διαβόλου το δικαίωμα να διατηρούν το βιωτικό επίπεδο τους σε βάρος των άλλων.Αγνοούν τα πρόσωπα,γνωρίζουν τα άτομα.Αρνούνται τη παράδοση η οποία ανέδειξε τις κοινωνίες πολιτισμού και επιστρέφουν στον μεμονωμένο άνθρωπο ο οποίος όταν συναντήσει έναν άλλο άνθρωπο δε φτιάχνουν κοινωνία άλλα θηριοτροφείο.Θα αναζητήσουν τη παράδοση κάποτε αφού πρώτα θα φάνε πολλά ραπίσματα από το θηριοτροφείο που οικοδομούν.

Advertisements