Η παρακμή λόγω αμνησίας

05

Είναι γεγονός ότι πολλοί από τους σύγχρονους έλληνες αλλά και τους ευρωπαίους πάσχουμε από αμνησία.Η λήθη της ιστορίας και η μη γνώση της,η ολέθρια αμνησία των ριζών μας και το από πού προερχόμαστε αποτελεί κερκόπορτα των σύγχρονων πυλών μας ώστε να αλωθούν.Λες και δε γνωρίζουμε τις μεθοδεύσεις τους,σαν να έγινε αυτό το ελληνικό οικοδόμημα από παρθενογένεση,η ίδια η Ευρώπη σαν να μην είναι αυτό που είναι μέσα από ιστορικές διεργασίες,βασισμένη σε πυλώνες ισχυρούς(Αθήνα-Ρώμη-Ιερουσαλήμ)οι οποίοι σήμερα από την άγνοια των πολλών λόγω της ευμάρειας που αποσαθρώνει με το καιρό τις αντιστάσεις,αλλά και λόγω της ανεπάρκειας των ηγητώρων φθάσαμε σε αυτό το σημείο της παρακμής και της αποσάθρωσης.Με αποτέλεσμα να βρουν διόδους όλα εκείνα τα εξωγενή στοιχεία και να εισχωρήσουν με σκοπό να αλώσουν ό,τι παραλάβαμε από τους πατέρες μας.Παρατηρώντας την επικαιρότητα τις τελευταίες ημέρες όχι απλά ανησυχείς,τρομάζεις στη κυριολεξία με αυτά που τεκταίνονται.Η Τουρκία το χαιδεμένο παιδί-δε θα το΄λεγα,απλά αλληλοκαλύπτει ο ένας τα συμφέροντα του άλλου-της Γερμανίας που έχουν μεταξύ τους αγαστή συνεργασία κερδίζει έδαφος στη περιοχή του Αιγαίου σε βάρος της Ελλάδας χρησιμοποιώντας ως Δούρειο ίππο μια καθαρά πολεμική μηχανή πυρός.Θα πει κάποιος ποιά η χρήση αυτής της μηχανής στα ελληνικά νερά.Δε χρειάζεται και πολύ σκέψη,όταν από αυτά τα νερά που βρίσκονται σε άκρως νευραλγικό γεωπολιτικό σημείο πλέουν από τα στενά του Βοσπόρου και του Ελλησπόντου προς το αρχιπέλαγος  τα πλοία μιας άλλης ισχυρής πολεμικής μηχανής,της Ρωσίας.Αυτά που λένε ότι ήλθαν για να ελέγχουν τη ροή των προσφύγων και λαθρομεταναστών δεν ευσταθούν,ο ρόλος τους δεν έχει τέτοιο προορισμό.Δυστυχώς η Ελλάδα αυτό το καιρό βρίσκεται νομίζω σε ασφυκτικό κλοιό εσμού χωρών που παίζουν άθλιο παιχνίδι.Κάποιες ισχυρές δυνάμεις είτε με τον εκβιασμό του οικονομικού στραγγαλισμού,είτε με απειλές πλήρους διάλυσης του κοινωνικού ιστού μέσω των κατευθυνόμενων προσφυγικών ροών θέλουν να επιβάλλουν τις θελήσεις τους.Άλλοτε χρησιμοποιούν χώρες παρίες του ζωτικού χώρου τους,κι άλλοτε τη Τουρκία ως ένα μαστίγιο της Ελλάδας ώστε ως πειθήνιο όργανο να υπακούει.Η φιλανδοποίηση μας σε σχέση με τη Τουρκία,ένα σκληρό καθεστώς βαθέως κράτους,ο πλέον απαλός της σκληρής πραγματικότητας όρος είναι μάλλον γεγονός,κι όλα αυτά τις παραμονές των 200 χρόνων της ανεξαρτησίας..,και αντίστοιχα του βαθέως κράτους από την ανακήρυξη της δημοκρατίας του το 1923!Ο εξευτελισμός της Ελλάδας είναι αλλεπάλληλος,το περιστατικό της Ρόδου καθώς και εκείνο της απαγόρευσης ουσιαστικά από ελληνικό έδαφος να περισυλλεγούν οι σωροί των φρουρών του Αιγαίου δείχνουν ακριβώς σε ποιά άθλια κατάσταση βρισκόμαστε.Πλέον έχουμε να κάνουμε με έναν παραλογισμό σε όλα τα επίπεδα,αυτός εκτείνεται και εμβαθύνεται ολοένα σε μεγαλύτερη κλίμακα,ο Θεός να βάλει το χέρι του γιατί έτσι όπου βαδίζουμε τα βράχια δε θα τ΄αποφύγουμε.

Advertisements