Νορβηγία η Ευδαίμων

Πόσο όμορφη χώρα είναι η Νορβηγία!Αγαπώ τη Νορβηγία,σχεδόν τη λατρεύω,αποτελεί τον αντίποδα της χώρας που με γέννησε!Υπερβολή ως αντίποδας,μα έγινε το φετίχ μου,ο καλός εφιάλτης στο όνειρό μου.Όμορφη χώρα η Νορβηγία,και οι άνθρωποί της μακάριοι επί της γης.Υπερβολή η μακαριότητα,μα οι δικοί της άνθρωποι κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα σχεδόν  επίγειο παράδεισο.Και το κλίμα συντείνει,αισθάνονται τις εποχές να περνούν στο καιρό τους,βροχή το Φθινόπωρο,χιόνια πολλά το Χειμώνα,γλυκό καιρό την Άνοιξη,και τα καλοκαίρια καθόλου παγωμένα,γλυκιά ατμόσφαιρα χωρίς εξάρσεις ζέστης ως καύσωνα,και νεροποντές ακατάπαυστες.!Ακτογραμμή ατέλειωτη,νησιά αμέτρητα,δίχως να πολυσκοτίζομαι στους υπολογισμούς,με συμφέρει δε με συμφέρει στη τσέπη.Χωρίς εμφανείς εχθρούς να ταράζουν τη γαλήνη κάθε τόσο,μακριά από δρομολογημένους γεωπολιτικούς συσχετισμούς κάθε τόσο,συσχετισμοί οι οποίοι βάζουν μπουρλότο στην ηρεμία των ανθρώπων της.Ευτυχισμένη χώρα η Νορβηγία,δίχως ενεργειακή ανεπάρκεια,ο καλός Θεός της αποταμίευσε μαύρο χρυσό την ώρα που άλλοι προτιμούν να αποταμιεύουν σκέτο χρυσό στα σεντούκια τους χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα στη καθημερινότητά τους.Τι να σου κάνει ο χρυσός σκέτο μέταλλο,εν αχρηστεία είναι,τον χρησιμοποιούν εκείνοι που μετρούν το πλούτο βάσει αυτού,τον υπολογίζουν εκείνοι που πιστεύουν ότι ένα χρυσό δαχτυλίδι ή μια καδένα στο λαιμό θα τους κάνει περισσότερο όμορφους και γοητευτικούς.Έτσι μετρούν σήμερα την ομορφιά,το σοβάντισμα του πτώματος πριν τη σήψη του.Εδώ όμως μιλάμε για ζωντανό οργανισμό,για χώρα που γεύεται την ομορφιά στη καθημερινότητά της,έστω σε αυτό το κόσμο του μακάβριου,το αέναο κλάμα των ανθρώπων της ματαιότητας.Εκεί ευδαιμονούν οι άνθρωποι,και η δημοκρατία του λειτουργεί έστω και σε καθεστώς βασιλευομένης,πλησιάζουν την ευδαιμονούσα πολιτεία του Πλάτωνα δίχως οι άριστοι να κοιτάνε αφ΄υψηλού του ημιάριστους,χωρίς να υποβλέπουν οι πατρίκιοι τους πληβείους.Και όλοι αποδίδουν φόρο,το δικό τους μέρισμα εν δικαίω για το κοινό καλό,ελάχιστες οι αποκλίσεις,διακριτές και διακριτικές,χωρίς υπερβολές.Πόσο όμορφη χώρα η Νορβηγία,αυτήν έπρεπε να εκθειάσει ο ταξιδιάρης αντί του Δανικού μοντέλου επί της νότιας ευρωπαικής απόφυσης.Μα ούτε μνημόνια επί του τραχήλου,ούτε ανεπαρκείς επί των καθέδρων της,ούτε ελάχιστους επί των επάλξεων.Ποτέ δε χρειάστηκε το ευρώ,αν και δικαιωματικά το μπορεί και το αντέχει,και πάνω απ΄όλα φρέσκο ψάρι,τόνους φρέσκο ψάρι στις ψαροταβέρνες της από τα μαυρογάλανα νερά του Αρκτικού κύκλου.Αθήνα του βορρά το Όσλο,κι ας ζηλέψει τη δόξα του η Γλασκώβη,απονέμει τα νόμπελ του κάθε τόσο και όλοι τρέχουν να τα πάρουν,μπας και εγγραφούν στις δέλτους της μνήμης,επειδή όπως και να ΄χει η λήθη του ανθρώπου όταν πεθάνει εκτός του ότι τον ακολουθεί,προκαλεί θλίψη και πολλές φορές στον εν ζωή φιλόδοξο σκέτη απελπισία ως κατάθλιψη.Αλλά διανέμει Νόμπελ κι αυτό έχει τη σημειολογία του,στο κόσμο των θλιβερών τοπίων εκτός Νορβηγίας της ευδαίμονος.Είναι και Χριστιανοί,έστω κατ΄όνομα,όλο και κάποια προσευχή στο δημιουργό της χώρας τους θα λένε,έστω μια ευχαριστία θα την εκστομίσουν,σε αντίθεση με τη νότια ευρωπαική απόφυση που διαθέτει πολύ φως ηλιακό,και κυρίως πνευματικό φως ανεκμετάλλευτο.Ευτυχησμένη χώρα η Νορβηγία,ουδέποτε λεηλατημένη,δε ψάχνει ούτε αναζητεί τους θησαυρούς της στα μουσεία του κόσμου των λωποδυτών,δε καταμετράει τις πληγές της,δε θρηνεί απωλεσθέντες πατρίδες,δε κλαίει τα παιδιά της από τις σφαγές των αλλοφύλων,δε τα αναζητάει στις φάμπρικες της Γερμανίας και τα ορυχεία του Κογκό.

 

Advertisements