Αλήθειες και ψέματα

 

Ναι,κάθε επέτειο και μεγάλη γιορτή ανάμεσα σε ευχές και φιλοφρονήσεις ακούμε και διαβάζουμε τα τελευταία χρόνια δηλώσεις επώνυμων.Καλές γιορτές,χρόνια πολλά,είσαι καλά,είμαστε καλά,να είναι καλά,όλα καλά και του χρόνου τέτοια εποχή να΄μαστέ πάλι εδώ να ξαναευχηθούμε!Όλα αυτά ουδέτερα,αν δεν υπήρχαν δηλώσεις απονευρωτικές για τον ελληνισμό.Δε θα διαφωνήσω σε μερικά από τα λεγόμενα,όντως λένε την αλήθεια με πολλές παρανοήσεις,αλλά δεν είναι ηθικό να αναμιγνύουμε την αλήθεια με το ψέμα.Δεν υπάρχουν πολλές αλήθειες,μία είναι η αλήθεια και αναρίθμητα τα ψέματα.Επανέρχομαι στην αρχαία Ρώμη,με τη ρώμη της και δια πυρός και σιδήρου επέβαλε και επιβλήθηκε στο τότε γνωστό κόσμο της περιοχής μας.Πρώτα διδάχτηκε από το πλούτο της Ελληνικής πολιτισμικής κληρονομιάς με μια διαφορετική πρόταση ζωής,συνδύασε τους θεσμούς που είχε ως δική της παρακαταθήκη και κατάφερε να ελέγχει ένα χώρο με τη πυγμή της με τη δική της πρόταση ζωής.Σε αυτό της το εγχείρημα διαπρύσιοι και υπέρμαχοι αυτής της κατάκτησης ήταν πλήθος Ελλήνων διανοουμένων,απελεύθερων,πρώην σκλάβων όταν τους έσερναν σιδηροδέσμιους στη Ρώμη,ήταν αρκετοί Έλληνες οι οποίοι ήταν τυχοδιώκτες του πλούτου και των αξιωμάτων.Όλοι αυτοί συνεργάστηκαν και εκθείασαν τον αναπτυξιακό επεκτατικό ρόλο της Ρώμης, έπαιξαν το ρόλο του δούρειου ίππου,πολλές φορές άθελά τους,αλλά τον έπαιξαν.Στην ακμή της Ρώμης όποιος αντιστεκόταν έπρεπε να εξουδετερωθεί,μόνο μία άποψη έπρεπε να διαμορφώνει τη καθημερινότητα,η αναντίρρητη άποψη της ισχύος της Ρώμης.Αν ανατρέξουμε σε πηγές ιστορικές της περιόδου εκείνης δε θα βρούμε αντίθετες απόψεις,ψήγματα αλήθειας θα συναντήσουμε μέσα από διαρροές υπονοούμενων αλλά και κάποιες σημαντικές εξελίξεις που θα έπρεπε να αναφερθούν,να καταγραφούν και να εξεταστούν.Βέβαια κατάφερε μέσα από συμπληγάδες στη Ρωμαική ανατολική επικράτεια ο οικουμενικός ελληνισμός να βρει το δρόμο του,συνέχισε προς όφελος της ειρηνικής συνύπαρξης των χριστιανών με κοινή ομολογία πίστεως,με τη γλώσσα του Ευαγγελίου κυρίαρχη,κράτησε όλα εκείνα τα καλά στοιχεία με αποτέλεσμα να περάσει ως τις μέρες μας θετικά η Ρωμανία και το όνομα Ρωμιός ως εφάμιλλο του καθαρού ελληνορθόδοξου σε αντιδιαστολή των αλλότριων διαστρεβλωμένων επιδράσεων,περιλαμβάνοντας κι άλλους ορθόδοξους λαούς υπό το σκήπτρο της χριστιανικής ορθοδοξίας.Μια σχέση υγιής των λαών της περιοχής που κράτησε πολλούς αιώνες με σκαμπανευάσματα,ένα επιτυχημένο πείραμα έτσι όπως το ζητάει η χριστιανική διδασκαλία.Αργότερα με την εισβολή στην Πόλη των Φράγκων το 1204 και το διαμελισμό του ορθόδοξου ελληνικού χώρου,τη σταδιακή εισβολή των Οθωμανών στις ορθόδοξες πατρογονικές εστίες του οικουμενικού ελληνισμού παράλληλα με τις ιδέες του εθνικισμού μέσω των ιδεών της Γαλλικής επανάστασης γκρεμίστηκε το οικοδόμημα του ρωμαίικου..Τι θέλω να πω με αυτά,θα αναρωτηθεί κάποιος,ποιά σχέση έχουν με τις κατά καιρούς δηλώσεις επωνύμων με την ευκαιρία μεγάλων εκδηλώσεων και γιορτών.Δε χρειάζεται πολύ σκέψη και ανάλυση,αυτή η εποχή που ζούμε είναι πανομοιότυπη ως προς τις προθέσεις αλλά και των διεργασιών που τεκταίνονται.Υπάρχει ήδη το υλικό,πρόθυμο,άνθρωποι ιδιαίτερα καταρτισμένοι,με πολλές περγαμηνές έτοιμοι να συνεργαστούν με τη σύγχρονη Ρώμη και τις προνομιακές εκφράσεις της.Είναι όλοι εκείνοι οι οποίοι όπως λέει ο απόστολος Παύλος συσχηματίζονται τω αιώνι τούτω.Όποιος συσχηματίζεται εντάσσεται στις επιρροές,τις διαθέσεις,το ρεύμα και τη μόδα της εποχής.Κάποιος θα πει μα δε γίνεται διαφορετικά,ζούμε σε ένα κόσμο δούναι και λαβείν,τα πάντα είναι μια δοσοληψία,η απομόνωση και η μονήρης πορεία δε βγάζει πουθενά.Εγώ δε λέω αυτό να συμβεί,επισημαίνω και βλέπω το κίνδυνο,φεύγουμε από το στόχο μας,απομακρυνόμαστε από στοιχεία που μας έφεραν αμόλυντους ως εδώ.Αν υιοθετήσουμε αρνητικά στοιχεία κάνουμε μείγμα,και ένα μείγμα δε μπορεί να είναι καθαρό όπως το βρήκαμε και όπως αυτό μας έφερε με ασφάλεια ως το σήμερα διαχρονικά.Όταν αντιστάθηκε ο Ελληνικός λαός όντως η θρησκευτική ηγεσία του η οποία είχε άτυπα και πολιτικά ενωτικό ρόλο υπό τη σπάθη του εχθρού στον αυχένα δε στάθηκε στο πλευρό του με κραυγές και δημόσιες δηλώσεις,ούτε οι αξιωματούχοι που είχαν καταλάβει θέσεις κλειδιά στο σύστημα εξουσίας των Οθωμανών.Αυτά είναι ιστορικά γεγονότα,ο πένητας και εξαθλιωμένος λαός ήταν αυτός που ξεσηκώθηκε,η βάση του,δεν είχε ηγεσίες μέσα από διαπρεπείς αξιωματούχους,όλοι ήταν αρχικά από χαμηλά κοινωνικά στρώματα,ελάχιστοι διαπρεπείς στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων,αναδείχθηκαν μέσα από τον αγώνα τους με πολλές πίκρες και πολλές σε βάρος τους αδικίες.Άλλου παπά ευαγγέλιο κατόπιν.,άνθρωποι οι οποίοι ζύγισαν προς τα πού γέρνει η ζυγαριά και οικειοποιήθηκαν αξιώματα που δε τους άξιζαν.Αν παρατηρήσουμε στη σημερινή Τουρκία σε μικρότερη αναλογία τα ίδια βιώνει και ο Κουρδικός λαός,ενσωματώθηκε και συσχηματίστηκε με το σύστημα εξουσίας ένα επίλεκτο μέρος στο σύστημα εξουσίας και κατευνάζει το άλλο μισό στο τόπο καταγωγής.Τα ίδια βίωνε και ο ελληνισμός σε όλη τη διάρκεια της Οθωμανικής κατοχής,τα ίδια και χειρότερα βίωνε και στη Ρωμαική κατοχή.Ας θυμηθούμε μόνο τη καταστροφή της περικαλλούς Κορίνθου από το Ρωμαίο στρατηγό Μόμμιο,δεν άφησε ρουθούνι ζωντανό,αλλά και σε άλλες περιοχές η λεηλασία ελληνικών θησαυρών και οι σφαγές όποιων αντιφρονούντων ήταν καθημερινότητα,ενώ όλοι οι μετέπειτα ιστορικοί καταγραφείς-αν τολμούσαν ας έκαναν διαφορετικά-εκθείαζαν το ανυπέρβλητο μεγαλείο της Ρώμης!Τουλάχιστον ας λέμε την αλήθεια,αυτό δε το συναντάμε σε τόσο μεγάλη διαστροφικά παραχάραξη της ιστορικής κλίμακας από τους Οθωμανούς.Όχι ότι δεν έκαναν αίσχη,αμέτρητα τα αίσχη και τα εγκλήματα,αναρίθμητες οι σφαγές και οι καταστροφές,εκατομμύρια τα θύματα τους,αλλά επίσης εκατομμύρια θύματα ήταν και των ελλήνων της Ρωμαιοκρατίας.Και αν είμαστε ολιγάριθμοι και συρρικνωμένοι είναι από τη διχόνοια και τη διχογνωμία,αλλά και την αγαστή συνεργασία εγχώριων που συσχηματίζονται τω αιώνι της εποχής τους,και μένει ακέφαλη ποίμνη το πλήθος,δεν έχει κανέναν να το εμπνέει,ασύνταχτο και προδομένο από τους ταγούς οι οποίοι απουσιάζουν από τις επάλξεις τους,επειδή συσχηματίζονται από τις αλλότριες πιέσεις και επιρροές.

 

Advertisements