Βλέπετε,αγρυπνείτε και προσεύχεστε

εν τουτω νικα

Δράττομαι της ευκαιρίας από το προηγούμενο να πω ότι διαβάζοντας πριν μέρες το κατά Μάρκο Ευαγγέλιο στάθηκα σε μια παραίνεση του Ιησού με τρεις λέξεις προς τους μαθητές του καθώς και σε όλους.Είπε,βλέπετε,αγρυπνείτε και προσεύχεστε.Ακόμη και η σειρά των λέξεων έχει σημασία,πρώτα είπε βλέπετε,και εμείς δε κάνουμε τίποτε άλλο από το να βλέπουμε..Δεν είπε πρώτα αγρυπνείτε ή προσεύχεστε,αλλά βλέπετε,επειδή η καθαρή όραση της ψυχής είναι αυτή που μας υποδεικνύει τον αλάνθαστο δρόμο,και δεν είναι τίποτε άλλο από το καθαρό νου,επειδή ο καθαρός νους είναι η όραση της ψυχής.Αλλά τί βλέπουμε,όλα όσα μας αρέσουν βλέπουμε,και τα επιλέγουμε χωρίς καθόλου να σκεφτούμε ή να τα παρατηρήσουμε.Βλέπουμε,έτσι τυφλοί που είμαστε,αν και νομίζουμε ότι είμαστε όλο μάτια,δελεάζουν όλα εκείνα που ικανοποιούν τις αισθήσεις μας,χωρίς διάκριση τα επιλέγουμε και χανόμαστε στα αδιέξοδα.Κατά τ΄άλλα βλέπουμε!Αγρυπνούμε,ναι συχνά αγρυπνούμε,όπου και να σταθούμε αγρυπνούμε,αλλά έτσι αμέριμνα που κινούμαστε στο χάος του πλήθους των ασχολιών η αγρύπνια μας είναι τόση και τέτοια ώστε να εγκλωβιζόμαστε ολοένα σε ασημαντότητες,επειδή δεν έχουμε καθαρό νου που είναι τα μάτια της ψυχής,η υποτιθέμενη αγρύπνια μας είναι περαιτέρω σκοτισμός με ασημαντότητες.Όσο για τη προσευχή,αυτή ελάχιστα ελκύει σήμερα,κι όμως είναι το πιο ουσιώδες μυστικό απ΄το οποίο αντλούμε δύναμη να προχωρήσουμε και να ελπίζουμε,οι περισσότεροι τη θεωρούν ανούσια και οπισθοδρομική διάθεση,προσευχόμαστε όποτε μας θυμηθεί,κάνουμε τυπικά το σταυρό μας όταν τυγχάνει να περάσουμε από ένα ναό και νομίζουμε ότι έτσι κάνουμε το καθήκον μας.Δεν είναι καθήκον,ούτε υποχρέωση,είναι ουσιώδης ανάγκη,το να κάνουμε τη προσευχή μας.Η προσευχή είναι επικοινωνία με το δημιουργό,με εκείνον που αποτελεί το Α και το Ω της ζωής μας,είναι σαν να καλούμε στο τηλέφωνο έναν πολύ-πολύ δικό μας άνθρωπο επιδιώκοντας να μιλήσουμε μαζί του τις πιο μύχιες σκέψεις μας,όταν νοιώθουμε την ανάγκη.Στη περίπτωση αυτή είναι πολλά περισσότερα από ένα αγαπημένο πρόσωπο,είναι μυστική συνομιλία με το κυρίαρχο των πάντων,ο οποίος βλέπει,ακούει,παρατηρεί,συντηρεί τα πάντα,ακόμη κι αν εμείς δε θέλουμε να επικοινωνήσουμε.Εκείνος εργάζεται πάντα,και διαρκώς παρέχει τα πάντα σε μας,αλίμονο αν δε μας τα παρείχε,θα είχαμε εξαυλωθεί,ακόμη κι αυτή η ανάσα μας του ανήκει.Τις τελευταίες μέρες ακούμε περί ένθεων και άθεων,κάποιοι αρνούνται επίμονα την ύπαρξη του Θεού,άλλοι αμφιβάλλουν,ενώ κάποιοι άλλοι έχουν χαλαρή πεποίθηση.Κι όμως αυταπατώνται,κανένας δε μπορεί να είναι άθεος κατ΄ουσίαν,επειδή ο Θεός πληρεί τα πάντα.Και να το θέλουμε δε γίνεται,η άρνησή μας απλά ζημιώνει τον εαυτό μας,επειδή κάνουμε χρήση των δώρων του,άσχετα αν εμείς τα θεωρούμε αυτονόητα κάνοντας κακή χρήση αυτών των δώρων.Τίποτα δεν είναι αυτονόητο,όλα αναιρούνται,εμείς όμως κάνουμε εκείνο που ο Θεός δε συγχωρεί αν δε μετανοήσουμε,την κακή χρήση των δώρων του!Επειδή η ζωή και ό,τι χαιρόμαστε γύρω μας είναι δώρα του Θεού παράλληλα με την απόλυτη ελευθερία μας δε σημαίνει ότι δικαιούμαστε να τα καταστρέψουμε,θα αποδώσουμε λόγο για τη κακή χρήση που κάναμε και για κάθε τι ελάχιστο που μας ζημίωσε έναντι του Θεού,επειδή ο Θεός δε ζημιώνεται.Ακόμη και ο περήφανος διάβολος πιστεύει στο Θεό,δεν τον αρνείται υπό την έννοια ότι δεν υπάρχει,εμείς σε πολλά πράγματα πολύ φοβάμαι αν δε τον ξεπεράσαμε τον συναγωνιζόμαστε με αλαζονεία!

Advertisements