Αμέτρητα κι απρόσιτα χρήματα

Ένα γράμμα στον Ξεφτέλληνα

Ίλιγγος σε πιάνει με τόσα χρήματα,τα δισεκατομμύρια περνάνε από δίπλα μας σαν πουλιά ταξιδιάρικα μα η δική μας τσέπη είναι άδεια!Σακούλες,σάκοι,τσάντες,μέσα σε πάμπερς,κούτες από γάλατα και πολυτελείς  μαύρες βαλίτζες περιδιαβαίνουν ανάμεσά μας ενώ πολλά άλλα δισεκατομμύρια καταμετρώνται στα άψυχα καντράν των υπολογιστών.Τι λεηλασία κι αυτή,τί πλιάτσικο χωρίς αιδώ σε τόσο μικρό χώρο!Αν όλα αυτά τα δις επενδύονταν σε απτούς χώρους δημιουργίας πόσες θέσεις εργασίας θα γεννοβολούσαν!Τα περισσότερα πέταξαν μακριά σε ξένα μέρη,ούτε καν τα είδαμε,ούτε καν τα αντιληφθήκαμε!Ακούμε περίπου τέσσερα χρόνια για εισβολή δισεκατομμυρίων βοήθεια προς την Ελλάδα και λες άνοιξε ο ουρανός,ο κοινός οίκος βοηθάει,βλέπουμε χείρα αλληλέγγυα,διαδραματίζεται ενώπιον μας μια πανδαισία χειροπιαστής επενδυτικής μέθεξης.Μα πού πάνε τόσα πολλά χρήματα,δε θα έπρεπε ταυτόχρονα να αντικατοπτρίζεται αυτή η ευτυχία στα πρόσωπα?Γιατί να είναι μελαγχολικά,γιατί να είναι υπό τη συνεχή λήψη χαπιών,γιατί τέλος πάντων να μην είναι χαμογελαστά τούτα τα πρόσωπα?Ο ένας καταρρέει που έχασε τη δουλειά του,ο άλλος λιμοκτονεί που δεν έχει ψωμί στο τραπέζι,ο άλλος αποφασίζει να κάνει το απευκταίο για να μη βλέπει τη καθημερινή του οπισθοδρόμηση και κατάρρευση,ο άλλος τρέχει σε ψυχολόγο να τον τροχοδρομήσει από τη θολούρα του νου που άθελά του υποβλήθηκε,ο άλλος στέκεται αποχαυνωμένος και αδρανής περιμένοντας το μοιραίο!Και τρέχουν το μαραθώνιο τα λεφτά,ούτε καλά-καλά γνωρίζουμε την αφετηρία τους μα ούτε τον τελικό προορισμό τους.Ένα είναι βέβαιο,η έρημος δε βλέπει ούτε αισθάνεται τη βροχή,μόνο τον άνεμο νοιώθει που προκαλεί η δίνη των χρημάτων πάνω από το κεφάλι του ταξιδιώτη ο οποίος στέκεται βουβός στη μέση της ερήμου χωρίς πυξίδα χαμένος σε θίνες ξηρασίας και δηλητηριώδη φίδια να σέρνονται παραδίπλα κουβαλώντας ακόμη κι αυτά στην ουρά από μια δεσμίδα κολαριστά ευρώ.

Advertisements