Η φωτεινή πορεία οδηγεί στη σκλαβιά

60

Ξεκινήσαμε με όνειρα χρυσά μα χωρίσαμε στου δρόμου τα μισά που λέει το άσμα.Τα όνειρα τα κάνουν εκείνοι που ελπίζουν,γιατί η ελπίδα είναι το συστατικό της συνέχειας για ζωή.Είπαμε να κάνουμε ένα όνειρο ακόμη στα τόσα άλλα όνειρα που ποτέ ή ελάχιστα ευοδώνουν και πραγματοποιούνται.Τα όνειρα συνήθως είναι δωρεάν,όποιος θέλει να κάνει όνειρα δε του στοιχίζει τίποτα,μόνο να χαλαρώσει και να κλείσει για λίγο τα μάτια ενεργοποιώντας το νου να ταξιδέψει.Μα τα όνειρα δε θέλουν να μείνουν όνειρα,εκείνα που ο νους σκέπτεται επιθυμεί και να τα πραγματοποιήσει.Κάποτε το ελληνικό όνειρο ήταν η μεγάλη Ελλάδα συμπυκνωμένο στη μεγάλη ιδέα,εκείνη ως όνειρο όταν μπήκε σε πράξη ήταν αρκετά φιλόδοξη επειδή δε προσέχθηκαν όλες οι παράμετροι στον άριστο βαθμό και βούλιαξε πρόωρα στις όχθες του Σαγγάριου παρασύροντας μαζί της χιλιάδες ανθρώπους μαζί με τους κόπους τους και κυρίως που είναι ίσως το σπουδαιότερο την απώλεια μιας υπερχιλιόχρονης πατρίδας.Όσο είναι ζωντανός ο άνθρωπος κάνει όνειρα,δε ξεμείναμε από όνειρα,η ελπίδα μας στράφηκε προς την Ευρώπη,την ενωμένη Ευρώπη έτσι όπως διαμορφώθηκε μετά το τελευταίο αιματοκύλισμα μεταξύ των εθνών που την αποτελούν.Να η καινούργια μεγάλη ιδέα των Ελλήνων,πάντα για να βηματίσουν ώστε να έχει νόημα ο βηματισμός χρειαζόμαστε μια ιδέα.Όσο πιο μεγάλη είναι αυτή τόσο ο βηματισμός εντείνεται.Η επιλογή της Ευρώπης ήταν αναπόδραστη ανάγκη,αφού αποφάσισαν να οικοδομηθεί ως ενιαίο σύνολο δεν έπρεπε να απουσιάζει η Ελλάδα.Και δε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά επειδή αποτελεί ως έννοια το σημείο αναφοράς της Ευρώπης,Ευρώπη χωρίς Ελλάδα είναι αδιανόητο,σαν να λέμε ανώνυμος άνθρωπος,πόλη χωρίς προσωπικότητα και όνομα.Δίπλα στα όνειρα των άλλων οι Έλληνες ακουμπήσαμε και το δικό μας όνειρο.Κουτσοί και εξουθενημένοι μετά από πόλεμο και εσωτερικό αιματοκύλισμα αφού επιζήσαμε δε πάψαμε τα όνειρα,μας δέχτηκαν με τη προίκα μας που ποτέ δεν ήταν ευκαταφρόνητη.Και ξανά απ΄την αρχή,η ελπίδα αναπτερώθηκε,σε μια οικογένεια όλο και κάτι περισσότερο θα υπάρχει προς επιβίωση,άλλο πράγμα το μοναχικό ταξίδι κι άλλο με παρέα.Ειδικά σήμερα που το περιβάλλον γίνεται ιδιαίτερα πιεστικό και άγρια ανταγωνιστικό το να συνταξιδεύει κανείς με συντροφιά είναι μια παρηγοριά.Δεν είναι άσχημο ως επιλογή όταν αισθάνεται κανείς ευάλωτος σε σκληρές συνθήκες βαρβαρότητας που ισχύουν στο περιβάλλον.Οι παρενέργειες λειαίνονται και ο κίνδυνος αναιρείται όταν στην ένωση περισσοτέρων η ισχύς ενδυναμώνεται,επειδή είναι κακό πράγμα η μοναξιά και το ταξίδι ενέχει κινδύνους πέρα του ότι έχει κάτι περισσότερο να πεις σε μια κοινή συντροφιά.Η Ευρώπη του 21 αιώνα δεν έχει καθόλου την αίγλη που είχε κάποτε,ο κόσμος άλλαξε άρδην,αναδύονται δυνάμεις με ιδιαίτερη οικονομική ισχύ,οι χώρες BRIC  αποτελούν σημείο αναφοράς ενός εν δυνάμει θανάσιμου κινδύνου των παραδοσιακών δυνάμεων,για όλα όσα ξέραμε,μάθαμε,διαμορφώθηκαν ως τώρα.Σίγουρα η μοναχική πορεία για κανέναν δε προδιαγράφεται ευοίωνη αν δεν ενταχθεί σε ένα ενιαίο και ευρύτερο κοινό σύνολο.Μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να κινηθούμε,αλλά πώς,με αυτά τα δεδομένα,με ταυτόχρονη καταρράκωση του βιοτικού επιπέδου,με αποδοχή εξευτελιστικών όρων,με υλικά στοιχεία που οδήγησαν αυτή τη χώρα σε αυτό το κατάντημα?Κανείς δε το θέλει,το θέλουν μόνο οι ίδιοι που δεν επιθυμούν να απωλέσουν τη συνέχεια του πλιάτσικου υπό νέους όρους,τους δικούς τους όρους,αντάμα με όλους εκείνους που αναδείχτηκαν και πορεύτηκαν μαζί τους στο παρελθόν.Δεν αφήνουν ούτε επιτρέπουν να εισχωρήσει κάτι νέο,αντίθετα σε κάθε προσπάθεια μιας άλλης υγιούς εκδοχής οι αντιδράσεις είναι σφοδρές.Εμφανίζονται ως φορείς του νέου ενώ είναι κατάδηλο ότι δεν είναι αξιόπιστοι,απλά αγωνιούν μήπως χάσουν τους  αρμούς  απ΄τους οποίους επιφυλάσσουν τη δική τους συνέχεια βασιζόμενοι σε δυνάμεις που αναδείχτηκαν στη παντοδυναμία του παρελθόντος.Αυτές οι δυνάμεις πλέον είναι πανίσχυρες,αλληλοστηρίζουν εαυτούς και καθώς κρατούν τα ηνία υπάρχουν ελάχιστες πιθανότητες να αλλάξει κάτι προς όφελος των περισσοτέρων.Η Ευρώπη αποφάσισε ένα δρόμο αρκετά δύσβατο,υποβάλει την Ελλάδα με τη δική της -μέσω των ταγών της-αποδοχή σε μια επίπονη μαρτυρική πορεία,καθημερινά μετράει νεκρούς αν θέλει να συνεχίσει το βηματισμό της Ευρώπης.Ακόμη και οι μισοί κάτοικοί της να πεθάνουν σε αυτή τη πορεία,ακόμη και να γεμίσει φέρετρα ο χώρος της είναι τέτοια τα συμφέροντα των ισχυρών που δε θα ιδρώσει κανένα αυτί ούτε θα ευαισθητοποιηθεί ένας ο οποίος βρίσκεται εκτός του πεδίου βολής,επειδή ξεπερνούν κατά πολύ τα στενά γεωγραφικά μας όρια τα οικονομικά οφέλη και συμφέροντα που διακυβεύονται.Παρανάλωμα του πυρός να γίνει υποθέτω ότι δε θα τους ευαισθητοποιήσει τόσο όσο δε θα διαταράξει την ομαλή πορεία στην οποία επενδύουν.Γιατί στο εξωτερικό λειτουργούν διαφορετικά,σχεδιάζουν με ορίζοντα 20ετίας και βάλε,τα πάντα βρίσκονται υπό έλεγχο και τυπωμένα πάνω σε ασκήσεις επί χάρτου,πάντα με τη συμβολή πλειάδας επιστημόνων που παρέχουν τις γνώσεις τους με αδρή αμοιβή αδιαφορώντας αν με τη δική τους προσφορά εκατομμύρια ανθρώπων χάνουν τη ζωή,τη περιουσία,την αξιοπρέπεια ακόμη και τη δική τους χάρην των έκνομων αθλιοτήτων μόνο να ικανοποιηθούν τα πάθη τους και η πρόσκαιρη ζωή τους.Δεν υπάρχουν πλέον οι ευαισθησίες,ούτε οι αξίες που ως μερικά χρόνια καθοδηγούσαν τις ανθρώπινες κοινωνίες έστω και ημιβάρβαρες είχαν κάποιες ελάχιστες δυνατότητες να κάνουν ένα βήμα μπροστά προόδου,σήμερα όλα αναιρούνται και αλλοιώνονται,όλα διαμορφώνονται σύμφωνα με τις αξίες ανθρώπων που είναι βαθιά διαβρωμένοι και απόλυτα παθιασμένοι με κτηνώδεις αξίες.Επιστρέφουμε στη κτηνωδία του παρελθόντος ολοταχώς,κάνουμε ένα ισχυρό πισωγύρισμα με την ακαταμάχητη αίγλη που ασκεί στο σύγχρονο άνθρωπο η τεχνολογία.Κάθε κίνηση που πραγματοποιείται και αντιλαμβανόμαστε είναι το ξεφύλλισμα ακόμη ενός επεισοδίου που μπαίνει σε εφαρμογή στη πράξη.Θα το μάθουν όλο το σχεδιασμό οι επόμενες γενιές και όχι η δική μας,εμείς θα υφιστάμεθα και θα υποστούμε τις συνέπειες των εφαρμογών από τις επιλογές τους.Τα 350 και 400 ευρώ μισθού καθώς και οι συντάξεις-επίδομα μακάρι να υπάρχουν στις επόμενες γενιές,αλλά δε θα υπάρχουν,θα συμπιεστούν πιό κάτω έτσι ώστε να εκμηδενίσουν σε παγκόσμιο επίπεδο τη μεσαία τάξη για να υπάρχουν μόνο δύο,οι πολύ εύρωστοι οικονομικά και οι πολύ ευάλωτοι οικονομικά και συρόμενοι στις διαθέσεις τους,μέχρι να σταθεροποιηθεί το τοπίο έτσι όπως το επιθυμούν οι ισχυροί.Δεν είναι καινούργιο,μια επανάληψη που έρχεται από το παρελθόν συμβαίνει με τη συμβολή της τεχνολογίας στην οποία όλοι υποκλείνονται και αποδέχονται χωρίς να υποψιάζονται ότι εγκλωβιζόμαστε σε μια δεινή πορεία σκοταδισμού η οποία ποτέ άλλοτε δεν έζησε η ανθρωπότητα στις πιο σκοτεινές εποχές στο παρελθόν,και που παρουσιάζεται ως φωτεινή πορεία.

Advertisements