Η κοινόχρηστη πολιτεία

fb_19

Διάβασα κάπου μια φράση και ομολογώ όταν το έκανα δε μπορούσα να κρατηθώ από τα γέλια.’Τελικά το πρόβλημα της χώρας δεν είναι τα Εξάρχεια,αλλά τα βόρεια προάστεια΄,αυτή η φράση μπορεί να είναι μια σταλιά αλλά έχει συμπυκνωμένο νόημα.Έχει δίκιο εν μέρει,πάντα ψάχνουμε το πρόβλημα σε λάθος τοποθεσίες,και η κακούργα λύση διαφεύγει σα τη σκιά μας που μας ακολουθεί αλλά όταν στρεφόμαστε προς αυτήν εκείνη φεύγει.Κάποτε τα Εξάρχεια ήταν μια περιοχή σοφιστικέ,ανήσυχα πνεύματα κυκλοφορούσαν,και υπήρχαν στέκια διανόησης των μποέμ τύπων,τουλάχιστον έτσι εγώ το αντιλήφθηκα την εποχή που είχα ακούσει ότι υπάρχει η περιοχή και μια δυό φορές πήγα να δω το τρίγωνο της αμαρτίας-πλατείας.Ομολογώ δε μου άρεσε,με πνίγει η πυκνή δόμηση,εκτός από ένα κουτουκάκι που είχα πάει παλιά με ρεμπέτικη μουσική.Κι όμως στιγματίστηκε αυτή η περιοχή με μελανά χρώματα,ίσως επειδή λίγο πιο πέρα βρίσκονται σχολές,φοιτητικά στέκια,το πολυτεχνείο με ό,τι συνεπάγεται απ΄την ιστορία του.Έτσι κι αλλιώς εγώ όταν είχαν γίνει τα γεγονότα ήμουν πολύ μικρό και δε θυμάμαι τίποτα,θυμάμαι όμως επειδή ήμουν τότε στην επαρχία τα παρατράγουδα από την εισβολή των Τούρκων στη Κύπρο.Οι γυναίκες αλαφιασμένες και δακρυσμένες έτρεχαν πάνω κάτω συγκεντρώνοντας αλεύρι,ζυμαρικά κλπ επειδή είχε κηρυχθεί επιστράτευση και οι άντρες τους θα έφευγαν.Εμείς τα παιδιά αγνοούσαμε τι πάει να πει πόλεμος και επειδή το σκηνικό τρόμου που βλέπαμε δεν ήταν καθόλου για παιδιά θυμάμαι κλαίγαμε κι εμείς,μας πήγαν στο κάμπο για μερικές ημέρες να μείνουμε σε καλύβια μακριά από το νοσηρό κλίμα.Το τί συνέβαινε μακριά ούτε που ξέραμε,ούτε μας αφορούσε άμεσα,ούτε δίναμε σημασία.Αυτά τα ήξεραν μόνο οι μεγάλοι!Δεν υπήρχε τότε τηλεόραση,ούτε τηλέφωνο,ούτε ψυγείο,ούτε αυτοκίνητο,ούτε ηλεκτρική κουζίνα,ούτε κινητό τηλέφωνο,ούτε,ούτε..Αυτά τα είχαν εκείνοι που πήγαν στη Γερμανία και επέστρεψαν,αυτά τα είχαν στην Αμερική κουβαλώντας τα μπιχλιμπίδια τους στη πατρίδα που νοστάλγησαν,αυτά τα είχαν οι πορφυρογέννητοι των βορείων προαστίων,είτε είναι της Αθήνας,είτε είναι της Θεσσαλονίκης,είτε είναι στις νότιες υπώρειες του Λυκαβηττού,είτε σε αστικούς θύλακες των πόλεων.Ε δεν απέχει και πολύ ο Λυκαβηττός από τα Εξάρχεια,μεσολαβεί η κατωφερική Νεάπολη μεταξύ των δύο,μα άλλος έχει το όνομα κι άλλος κέρδισε τη χάρη.Αστειεύομαι,όλη η περιοχή ήταν κάποτε χάρμα οφθαλμών να τη τριγυρνάς,εκεί που έβλεπες ένα σοφιστικέ στέκι,παρακάτω ένα πρεζόνι τρέκλιζε,εκεί που χάζευες ένα πίνακα ζωγραφικής στη γκαλερί ή μια βιτρίνα βιβλιοπωλείου με ένα τίτλο βιβλίου που κέντριζε το βλέμμα περνούσε μια ρακένδυτη γυναίκα που ζητούσε βοήθεια,εκεί που παρατηρούσες ένα ακριβό μαγαζί μόδιστρου συναντούσες μια κυρία με το σκυλάκι της να αφοδεύει ακριβώς μπροστά σου,ποτίζοντας και το δέντρο του δήμου.Άρα στον ίδιο κοινόχρηστο χώρο ο άπορος συναντιέται με τον εύπορο,ο μεροκαματιάρης με τον ακαμάτη,ο πορφυρογέννητος με τον γεννημένο στη στίβα από άχυρα.Οι αποστάσεις μικραίνουν στους κοινόχρηστους χώρους,ενώ δε συμβαίνει το ίδιο σε ιδιωτικούς χώρους.Και σε τελική ανάλυση τί είναι η πατρίδα?Δεν αποτελεί κοινόχρηστος χώρος των πολιτών που την απαρτίζουν?Γιατί συμβαίνει πάντα να υπάρχει ένα είδος γκετοποίησης μιας μερίδας πολιτών από το κοινό αγαθό της πατρίδας?Γιατί το δικό μου να λέγεται κοπρόσκυλο,ούτε να τρώει όπως τρώει το σκυλάκι της κυρίας των Εξαρχείων και της ευρύτερης περιοχής,και γιατί εγώ να γεύομαι γενόσημο φάρμακο όταν ταυτόχρονα ο βορειοπροαστίτης της Δράμας,του Μπέβερλυ Χίλς ή του Κέσινγκτον στο Λονδίνο για την ίδια πάθηση φερ΄ειπείν-φτου στο κόρφο μου,τίποτα δεν έχω-έχει στη διαθεσή του το ορίτζιναλ?Πλέον το να κατοικείς σε μια ακριβή περιοχή δεν αποτελεί και καλά συνώνυμο του προβλήματος έτσι όπως διατυπώνεται,αλλά ως συνώνυμο της φιλοσοφίας μερίδας ανθρώπων να γκετοποιούνται και να γκετοποιούν εκείνους που απεχθάνονται αναρριχώμενοι σε δομές της διοίκησης γκετοποιώντας τους άλλους.Όμως το πρόβλημα παραμένει,το στίγμα μεταξύ Εξαρχείων και βορειοπροαστείων,και είτε τα βόρεια προάστια είναι το Παλαιό Ψυχικό,είτε είναι η Εκάλη,είτε στη Γλυφάδα είτε στο Πανόραμα της Θεσσαλονίκης.Ειδικά σήμερα που η φαλτσέτα των φόρων επικρέμαται επί δικαίων κι αδίκων!Φόρου απόδοσις των αδίκων υπέρ του κοινόχρηστου χώρου λόγος να γίνεται και άλλα λόγια να αγαπιώμαστε επειδή πάντα συμπλέουν οι ομοτράπεζοι οίκοι της κοινόχρηστης πολιτείας.Πολύ φοβάμαι ότι η πλειοψηφία του κοινόχρηστου χώρου αποτελούν Εξάρχεια με την ευρύτερη έννοια,και θα πρέπει να κουβαλούν σκούπα και φαράσι για να μαζεύουν τα αφοδέματα του σκύλου της κυρίας η οποία όσο θα προφασίζεται ότι αδυνατεί να κρατάει ταυτόχρονα σκύλο,σκούπα και φαράσι θα διαιωνίζεται το πρόβλημα.

Advertisements