Η παρακμή της εποχής

Παρήλθε το καλοκαίρι,η ζεστασιά του καλοκαιριού έδωσε τη θέση στη παγωνιά του χειμώνα,η θαλασσινή αύρα δροσιάς αποχωρεί στη λαίλαπα του χιονιά,η φωνή του τζίτζικα ντάλα μεσημέρι του καλοκαιριού σωπαίνει,τα διαβατάρικα πουλιά αποδήμησαν κι αυτά.Ούτε πελαργοί χρειάζονται να ξαποστάσουν στα μεγάλα τους φτερά.Ο καθένας μόνος του πορεύεται λέει υπό το σεληνόφως η γυναικεία φιγούρα του Ρίτσου,είναι η μακριά νύχτα του αρκουδιάρη,είναι το χαμόγελου του φευγαλέου νέου κραυγάζοντας,είναι η παρακμή της εποχής!

Advertisements