Στο ίδιο θεατρικό έργο θεατές

Αξίζει κανείς να δει ως το τέλος αυτό το video,συνοψίζει ορισμένους μελανούς σταθμούς της πρόσφατης ελληνικής ιστορικής διαδρομής.Η Ελλάδα βεβαίως από τα πανάρχαια χρόνια βιώνει αμέτρητους μελανούς σταθμούς,απ΄τους οποίους οι πλέον μελανοί είναι κατά σειρά,οι εισβολές των Περσών,ο εμφύλιος σπαραγμός του Πελοποννησιακού πολέμου,οι διαμάχες των επίγονων του Μεγάλου Αλεξάνδρου,η υποταγή της Ελλάδας στη Ρώμη,κατόπιν οι δογματικές διαμάχες του Χριστιανισμού που επέφεραν τη διάσπαση του οικουμενικού Ελληνισμού,με αποτέλεσμα να βρει πρόσφορο έδαφος η Αραβική εισβολή να αλλοιώσει και αποσπάσει για πάντα τμήματα του οικουμενικού Ελληνισμού.Στην συνέχεια οι δογματικές διαφορές με τη Παπική δύση επέφεραν επιπλέον διαμελισμό και απώλεια του δυτικού Ελληνισμού.Η ήττα των Ρωμιών έναντι των Τούρκων το 1071 στο Μάτζικερτ επέφερε μια ακόμη καίρια απώλεια αυτή της Μικράς Ασίας,μια απώλεια της οποίας τις συνέπειες ζούμε ως τις μέρες μας.Η κορύφωση των απωλειών στη συνείδηση όλων έγινε το 1453 με την απώλεια της ίδιας της πανάρχαιας πρωτεύουσας του  Ελληνισμού μαζί με τα υπόλοιπα ελεύθερα μέρη.Αέναη η πάλη των Ελλήνων να επιβιώσουν στις πατρογονικές εστίες τους σε ένα εχθρικό περιβάλλον πάντοτε σχεδόν αμυνόμενοι.Τελικά άγγιξαν σχεδόν το όνειρο οι υποταγμένοι Έλληνες-όσοι απέμειναν δηλαδή-μόνο στο πυρήνα τους το 1832 αναζητώντας πρωτεύουσα καταλήγοντας στο σημείο αναφοράς του κλασικού θαύματος την Αθήνα,και η ιδέα που μεγάλωσαν γενιές και γενιές βούλιαξε τελικά το 1922 στη Σμύρνη προκαλώντας σεισμό ο οποίος τάραξε συθέμελα την Ελληνική παρουσία αιώνων στη περιοχή.Η εισβολή των Γερμανών και τα κατοπινά γεγονότα ως τις μελανές μέρες μας που παρουσιάζονται στο εν λόγω video είναι στοιχεία του αέναου δράματος της πορείας ενός αιώνιου και τραγικού έθνους που δε μπορεί ποτέ να ησυχάσει και να βιώσει μακρόχρονη ειρήνη.Πάντα ο εχθρός εισχωρεί επειδή πάντα βρίσκει πρόθυμους να ανοίξουν κερκόπορτες μόνο και μόνο για να ικανοποιηθούν τα μικρόνοα πάθη τους,παραγνωρίζοντας ότι έτσι συμβάλουν κι αυτοί στην εδαφική σμίκρυνση και τελικό αφανισμό μας.Θεωρώ ότι κορυφαία γεγονότα ανάμεσα σε όλους αυτούς τους σταθμούς είναι ο Πελοποννησιακός πόλεμος,γιατί διέλυσε τις δυνάμεις του Ελληνισμού νωρίς,οι διαμάχες των επίγονων του Αλέξανδρου οι οποίοι διέσπασαν την ενότητα του ενιαίου χώρου.Οι διαμάχες,ο φθόνος,η αλαζονεία και η απομάκρυνση των Χριστιανών της δύσης από τις αποστολικές παραδόσεις δημιούργησαν χάσμα μεταξύ αδελφών που επέφερε μίσος και πόνο,με κορύφωση την άλωση της Πόλης το 1204 χείριστη κι από αυτή των Τούρκων,έδωσε ηχηρό ράπισμα στον Ελληνισμό συνέπειες της οποίας ζούμε ως την εποχή μας.Αλλά και τα υπόλοιπα μέλη του Χριστού της ανατολής δε συμμερίστηκαν και αγνόησαν τις προτροπές του Χριστοφόρου Παύλου για ομοψυχία(πληρώσατέ μου την χαράν,ίνα το αυτό φρονήτε,την αυτήν αγάπην έχοντες,σύμψυχοι,το έν φρονούντες..).

Advertisements