Εν τω καιρώ του Ηρώδου του Αττικού

camuflaz

Καταπληκτική ατμόσφαιρα διαγράφεται ολοένα στον ελλαδικό χώρο,όπου κοιτάξεις ειδυλλιακό τοπίο ξετυλίγεται.Αφού σκεύτομαι να βγω,να ορμήξω στο ελληνικό λιβάδι,να αρχίσω να κυλιέμαι στο πράσινο χορτάρι και να αρχίσω να κόβω κόκκινες παπαρούνες.Είδε κανείς καράβι να πιάνει λιμάνι στη Πίνδο,ψάρι να κολυμπάει στη στεριά,όχι βέβαια που αφηγείται και το άσμα,όμως ειδυλλιακός χώρος στην Ελλάδα υπάρχει και βρίσκεται επί της Ηρώδου του Αττικού.Ηρώδη Αττικοπρόβλητε,μεγιστάνα και ευεργέτη,το όνομά σου διαχέεται μέσα στο χρόνο και συγκρούεται ανάμεσα στους αιώνες,όμως προβάλεις ως τις μέρες μας και γίνεσαι επίκαιρος στη καθημερινότητά μας.Και τί δεν έφτιαξες μπαγάσα όσο ζούσες στην αγαπημένη σου πόλη,μα και συ έζησες ως αληθινός ευπατρίδης Αθηναίος με μπόλικη κατοχική ρωμαική σάλτσα της εποχής σου.Έφταιγε και ο αμύθητος θησαυρός που ανακάλυψε ο πατέρας σου,τώρα….πού τον βρήκε,πώς τον βρήκε,σε ποιούς ή σε ποιόν ανήκε δε μας το διευκρινίζει η ιστορία,είναι σαν τη λίστα Λαγκάρντ που ναι μεν υπάρχει αμύθητος θησαυρός,δε μας λέει δε πώς αποκτήθηκε και μεταφέρθηκε εις την αλλοδαπή.Τουλάχιστον Ηρώδη μου εσύ διέφερες από τους σύγχρονους έλληνες ευπατρίδες χορηγούς και ευεργέτες πάσης φύσεως..Πέρασες υπέροχα τη ζωή σου ως ένας επιφανής άνδρας στη πολιτική και οικονομική ζωή της Αθήνας,ναι,βεβαίως,και στη πυκνή καταχνιά της κατοχικής ρωμαικής μπότας,εγκλιματίστηκες Αθηναίε άρχοντα στα δεδομένα της εποχής σου και κατάφερες να αφήσεις το στίγμα σου πέραν της εποχής σου!Και οδούς για τη χάρη σου έδωσαν οι νεοέλληνες,και στο στάδιο πέραν του αφανούς Ιλισσού σουλατσάρουν,και στο ωδείο που με τη χορηγία σου κατασκευάστηκε πηγαίνουν τις θερινές βραδιές υπό τη σκιά του ανυπέρβλητου βράχου.Τουλάχιστον εσύ  κρατάς σφιχτά και μακράν απ όλους τα σκήπτρα του ευπατρίδη Αθηναίου έστω και υπό το άγρυπνο βλέμμα του καίσαρα,ο λόγος επειδή το πλούτο σου δε σκεύτηκες να τον μεταφέρεις στα ρωμαικά σεντούκια κάπου στην αιώνια πόλη,όπως το ημέτερο σύγχρονο ελληνικό πνεύμα εν μέσω γερμανικής κατοχής αλά Romaica ή και Ottomanica,μα τον μετασχημάτισες σε δημόσια έργα,έτσι ώστε να φτάσουν ως τις μέρες μας οι πινελιές του έργου σου και τα ίχνη της προσφοράς σου.Ω ναι ευπατρίδη διαχρονικέ Αθηναίε,χαίρεις συμπαθείας σύμπασας της ελληνικής φυλής,έστω και αν εγκλιματίστηκες αρμονικά με τις κατοχικές ρωμαικές δυνάμεις,έστω και αν στρώνεις με μελανό μάρμαρο την ελληνική έπαυλη με σφοδρή λύπη,για το χαμό της αγαπημένης σου Ρήγιλλας μετακομιζόμενη εις τας αιωνίους μονάς.

Advertisements