Απελθέτω απ΄εμού το ποτήριο τούτο

Δε θέλω να πιστέψω ότι αυτή η χώρα που αναγεννήθηκε μέσα από στάχτες και κάρβουνα αναμμένα πριν σχεδόν 200 χρόνια,πλησιάζει προς το τέλος της,μετασχηματιζόμενη σε επαρχία μιας εκτροχιασμένης Ευρώπης η οποία ακόμη η ίδια να έχει σχηματοποιηθεί ούτε να έχει βρει το δρόμο της.Δε μπορούμε να μιλάμε περί Ευρώπης όταν μερικά μέλη της ζουν σε βάρος των άλλων,ζουν καλύτερα από τα άλλα,υπερέχει ένα μέλος σε βάρος όλων.Αν είμαστε αυτή η άτυχη γενιά που θα ζήσει κάτι τέτοιο καλύτερα απελθέτω το ποτήριο τούτο λέμε!Ας το δοκιμάσουν τουλάχιστον αυτοί που οδήγησαν νομοτελειακά τη τρισχιλιετή ελληνική μαούνα στα βράχια.Βεβαίως οι πάντες διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι άλλοι φέρουν ευθύνη,εμείς δεν απολογούμαστε για τους άλλους,εμείς απολογούμαστε για τα δικά μας πεπραγμένα,αλλά όταν η μαούνα κείτεται στα άγρια βράχια όλοι οι επιβαίνοντες βρίσκονται στη δεινή θέση.Το να μεταθέτεται το λάθος στον επόμενο ή τον προηγούμενο δε λύνεται η ζοφερή κατάσταση της αποσάθρωσης της μαούνας στα ανεμοδαρμένα βράχια.Εδώ πλέον ζούμε την απόλυτη παράνοια,ο σώζων εαυτώ σωθήτω,κι όποιος είχε ένα σωσίβιο έχει πιθανότητες να βρεθεί ημιλιπόθυμος στη στεριά,οι άλλοι,οι πολλοί που συνταξίδευαν αμέριμνοι είναι σχεδόν καταδικασμένοι να πνιγούν εν μέσω θυέλλης.Η ρότα πλήθους καπεταναίων δυστυχώς απέβη λαθεμένη,δεν είχαν ούτε τη πρόνοια να επανασχεδιάσουν σε καιρούς νηνεμίας τη πλοήγηση προς απάνεμα μέρη,πίστεψαν και πιστέψαμε ότι ο μεγάλος ευρωπαικός λιμένας ποτέ δε θα τους προδώσει,και πνιγόμαστε εντός του λιμένα!

Advertisements