Κωνσταντινούπολη,πόλη θησαύρισμα

Τα αφιερώματα στη Κωνσταντινούπολη ανήμερα της επετείου της άλωσής της πληθύνουν.Αυτό υποδηλώνει ότι ζει,υπάρχει,αναπνέει ακόμη στη συλλογική μνήμη των Ελλήνων η ελπίδα και η Πόλη.Μοιάζει σαν όνειρο μακρινό αυτή η πόλη,τώρα ανήκει σε άλλον,την κατέκτησε με το σπαθί του.Πόσα κορμιά έριξε στο χώμα αυτό το σπαθί,πόσες αθώες υπάρξεις και πόσα σώματα τρυπήθηκαν αμετάκλητα!Χιλιάδες σώματα και πολλά ρυάκια αίματος πότισαν το χώμα της.Αν μπορούσε να μιλήσει αυτό το χώμα,αν είχε στόμα ο Βόσπορος να εκφραστεί,αν η Αγιά Σοφιά μπορούσε να εκφέρει λόγο τι θα μας εξιστορούσαν!Πέρασαν πολλά χρόνια από τη μεγάλη σφαγή,οι μνήμες των ανθρώπων λειαίνονται με το χρόνο,ο ερχομός νέων ανθρώπων στα ίδια μέρη αγνοούν,αδιαφορούν,κοιτούν το τώρα και το μέλλον,το μακρινό παρελθόν ανήκει στους ειδήμονες της ιστορίας,δε γίνεται να είναι μέρος της καθημερινότητάς τους.Ποιός Μωάμεθ και ποιός Παλαιολόγος διασταύρωσαν τα ξίφη τους στα τείχη!Αυτά πλέον είναι μισογκρεμισμένα,ατραξιόν για το τουρίστα και εραστή της ιστορίας και της Πόλης.Αυτές οι επάλξεις αν μπορούσαν να μιλήσουν όπως εκφράζεται ο άνθρωπος,θα άρχιζαν από πολύ παλιά,τότε που έδινε εντολή ο Θεοδόσιος να οικοδομηθούν πέτρα-πέτρα.Αυτές οι πέτρες δέχτηκαν πολλά χτυπήματα και πολύ πίεση,είτε από λαξευτή είτε από στίφη βαρβάρων.Αυτά τα τείχη φύλαγαν καλά την πόλη,το τρίγωνο γης μεταξύ Προποντίδας,Βοσπόρου και Κεράτιου άντεξε πάνω από χίλια χρόνια πιέσεων.Θα άντεχε κι άλλο,μέχρι την εποχή μας,αλλά η μπομπάρδα του Ουρβανού και η μαχητικότητα των μαχητών του ισλάμ κατέρριψε το μύθο της απόρθητης πόλης.Ήταν γραφτό η πόλη να τουρκέψει,και τούρκεψε,γιατί οι άνθρωποί της πολύ καιρό πριν διέπραξαν πολλές ανομίες με αποτέλεσμα αλλεπάλληλα λάθη.Που να ήξερε ο Βύζαντας από τα Μέγαρα ότι η πόλη που ίδρυε θα κυριευόταν κάποτε από τα τέκνα της Άγαρ.Δεν γνώριζε ούτε την Άγαρ ούτε τί πρέσβευαν.Εκείνος γοητευμένος από τη περιπέτεια και την αναζήτηση ζωτικού χώρου για τη Πατρίδα του,γνωρίζοντας την εμπορική σημασία του χώρου έκανε τη πόλη του διαμετακομιστικό κέντρο εμπορίας δούλων,μετάλλων και σιταριού από τις απέραντες στέπες των Σκυθών.Πολύ αργότερα διέκρινε τη σημασία της πόλης ο Ρωμαίος Κωνσταντίνος ο οποίος της έδωσε την ονομασία Νέα Ρώμη,αλλά ο κόσμος την ονόμασε Κωνσταντινούπολη προς τιμήν του.Σίγουρα την έκανε πόλη αντάξια της παλιάς πρωτεύουσας οικοδομώντας πανέμορφα κτήρια.Στη συνέχεια και ως τη μοιραία άλωση στολίστηκε απ΄όλους τους ηγέτες με ό,τι καλύτερο υπήρχε στην εποχή τους,μεταφέροντας απ΄όλα τα σημεία της επικράτειας τις ομορφότερες δημιουργίες.Ώσπου ήλθε η πρώτη άλωση από τους σταυροφόρους,η μοιραία άλωση που δρομολόγησε τη δεύτερη και τελειωτική.Δε βρήκαν και πολλά πράγματα οι Τούρκοι κατά την είσοδό τους μέσα στη πόλη,ήταν πλέον σχεδόν ρημαγμένη.Είχε απογυμνωθεί και λεηλατηθεί από τους Ευρωπαίους δύο αιώνες πριν,ακόμη και ο πληθυσμός της ήταν ελάχιστος.Τρεις μέρες οι μουσουλμάνοι την λεηλατούσαν,και ο ελάχιστος πληθυσμός της τρομαγμένος κυρίως τα γυναικόπαιδα κατέφυγαν στη μεγάλη εκκλησία,την Αγία Σοφία.Εκεί έγινε η μεγάλη σφαγή,τα μάρμαρα του ναού και η Ωραία Πύλη ποτίστηκαν με πολύ αίμα αθώων,χιλιάδες χριστιανοί βρήκαν τραγικό θάνατο και βιασμούς ψυχών και σωμάτων μέσα στον ιερό χώρο.Αν μπορούσαν να μιλήσουν τα μάρμαρα θα έλεγαν πολλά για τα ανομήματα και τις αθλιότητες που έλαβαν χώρα στον ιερό χώρο.Ακόμη και άλογα μόλυναν την ιερότητα του χώρου,οι οπλές των οποίων γλυστρούσαν καθώς βάδιζε η πομπή του Σουλτάνου στα ενδότερα του ναού.Η μόλυνση παρ΄όλα αυτά επήλθε νωρίτερα,με τις συμπροσευχές,τις ψευδενώσεις με την αίρεση της παπικής αλαζονίας,πόρρω απέχουσα από το πνεύμα Χριστού.Η πόλη των αγιασμάτων,η πόλη των αμέτρητων αγίων της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης έπεσε στα χέρια των οπαδών του Μωάμεθ και της πίστης του,η εκκλησία του Χριστού επί της γης στο μαρτύριο,η μεγάλη εκκλησία της του Θεού Σοφίας μετατράπηκε σε τζαμί,ο Χριστός ως Σοφία Θεού ατιμαζόταν στον πλέον επίσημο λατρευτικό χώρο της Βασιλεύουσας.Η Πόλις εάλω φώναζαν οι ρωμιοί,φαινόταν απίστευτο που μια τέτοια πόλη χάθηκε,απορούσαν όλοι πώς επέτρεψε ο Θεός να πέσει σε χέρια αλλοφύλων.Ακόμη και οι Ευρωπαίοι έμειναν άφωνοι στο άκουσμα της πτώσης της,ποτέ μια τέτοια πόλη δε γινόταν να χαθεί.Μπορεί να την λεηλάτησαν καταστρέφοντας τους ανεκτίμητους θησαυρούς της,μπορεί να άρπαξαν το πλούτο της στολίζοντας τους ναούς και τα μουσεία τους οι Ευρωπαίοι,την θεωρούσαν όμως ακόμη κόσμημα και προπύργιο του χριστιανισμού-έστω αιρετικού όπως νόμιζαν στην άγνοιά τους εν πολλοίς μα και με την αλαζονία που τους διέκρινε-γιατί ήταν μια πόλη θησαύρισμα του κόσμου,μια πόλη θρύλος για πάνω από χίλια χρόνια.

Advertisements