Αμετανόητοι Φρανκενστάιν

Δε πάει άλλο μουρμουρίζει ο κόσμος από κάτω,δε θέλω άλλο σώσιμο κραυγάζει ο ασθενής δεμένος χειροπόδαρα στο κρεββάτι του πόνου,ως εδώ τα κομπογιαννίτικα γιατροσόφια σας τριάδα τροικανή μαθητευόμενη,πειραματιζόμενη και ειδικευόμενη προς εξάσκηση του επαγγέλματος στου κατσίδι το κεφάλι.Μόνο που δεν είναι ο μοναδικός κατσίδης στη πλάση,σχεδόν όλη η ευρωζώνη αποτελεί φρενοκομείο ανιάτων φρενοβλαβών,επ΄αυτού δε χρειάζεται ανάλυση,το βλέπει όλος ο κόσμος ο οποίος στην ανάγκη του και υπό τρομακτική πίεση και ψυχολογική βία αναζητεί κάποιον φρενοβλαβή να τους σώσει θεωρώντας τη μαζική ασθένεια ως υγιή περίπτωση.Και βρέθηκε ο αρχιφρενοβλαβής να κυκλοφορεί με χειρουργικά εργαλεία στα ναζιστικά εργαστήρια του Βερολίνου,ο Μέγκελε ανακάτεψε τα γράμματα και μετονομάστηκε σε Μέρκελ με πολλές παραλλαγές,αναγραμματισμούς και εκδοχές.Σε λάθος άνθρωπο και σωτήρα απευθύνθηκες χριστιανέ μου,δε βλέπεις ότι μόνο τον εαυτό του και τη συντροφιά του προστατεύει και σώζει,εσύ απλά θεωρείσαι αναλώσιμο προιόν και πειραματόζωο των δικών του προτεραιοτήτων και σχεδιασμών.Όχι δε πάει άλλο φωνάζει,αλλά οι τρικέφαλοι φρανκεστάιν της Ευρώπης και του ΔΝΤ συνεχίζουν ακάθεκτοι το έργο τους.Αυτή την Ευρώπη φρανκεστάιν οραματίζονται στα σαλόνια του Βερολίνου και των Βρυξελλών.Μπορεί να μετριάστηκε για λίγο-όσο κρατάνε οι εκλογές-η φαρμακευτική αγωγή,αλλά η ασφυξία των μέτρων διαφαίνεται στον ορίζοντα και θα ενταθεί μετά τις εκλογές!Οι άνθρωποι στενάζουν με τα χαρτιά της εφορίας,μετράνε αριθμούς που τους υποχρεώνουν να τους πληρώσουν ενώ δεν υπάρχει ρευστό.Στέγνωσαν πλέον οι τσέπες και η αγορά,το λίπος έφυγε  και απομένουν το κρέας και τα κόκαλα.Από πού να πάρεις πια,αγγίζοντας το λίπος ο πόνος ελαχιστοποιείται,αγγίζοντας το κρέας και τα οστά ο πόνος είναι οξύς και ο ασθενής διαμαρτύρεται και εξαγριώνεται.Δικαιολογημένα διαμαρτύρεται,γιατί βλέπει τους φρανκεστάιν αντάμα με τους πολιτικούς ταγούς του ως κηδεμόνες να είναι τροφαντοί,παρατηρεί και τους ανομολόγητους λογαριασμούς της Διονυσίου Αρεοπαγίτου να του κουνούν μαντήλι για τη μεγάλη εξαπάτηση και λεηλασία της ζωής του.Παρατηρεί συνέχεια ιλιγγιώδη ποσά σε ευρώ να αναφέρονται τάχα για τη σωτηρία του ίδιου και της χώρας του,αντίθετα αργοπεθαίνει η πατρίδα του κι αυτός από ασιτία,ενώ σώζονται τράπεζες,τραπεζικά προιόντα και οίκοι διεστραμμένων!Η Ελλάδα στενάζει και κραυγάζει,θυμώνει και αγανακτεί,αηδιάζει και πικραίνεται,παρατηρεί μαφιόζους και ληστές,λαμόγια και αρπακτικά,τοκογλύφους και δημαγωγούς να τη ληστεύουν,να σκίζουν τις σάρκες της και να τη προσβάλουν,να την απαξιώνουν και να την υποτιμούν,να την μυκτήρουν και να την εξευτελίζουν,εγχώριοι και αλλοδαποί.Παρατηρεί άναυδη να φεύγουν τα παιδιά της,άλλα στο εξωτερικό κι άλλα αυτοκτονώντας στον ισθμό της Κορίνθου,μονάχοι σε κάποιο κλειστό χώρο,σε πλατείες και από ταράτσες,βουτιές θανάτου παντού, άλλα αναζητώντας ψευδείς παραδείσους με ουσίες θανάτου,κι άλλα με ψυχοφάρμακα να ευθυτενίσουν προσωρινά το βηματισμό τους.Όλοι αναρωτιούνται πού πήγαν άραγε οι Έλληνες,εκείνα τα ένδοξα παιδιά των Θερμοπυλών,του Γρανικού,των Ακρίτων,των Δερβενακίων,του Ρούπελ και της Πίνδου?Εξαφανίστηκαν,αποκλείεται,οι ρίζες υπάρχουν και το δέντρο υπάρχει,μα και τα κλαδιά απλωμένα φωνάζουν ακόμη με κραυγές αγωνίας ότι υπάρχουμε,είμαστε εδώ,στεκόμαστε ακόμη λίγοι στο βράχο και κραυγάζουμε,είμαστε Έλληνες,αφήστε μας τουλάχιστον να πεθάνουμε ως Έλληνες κι όχι ως περικαθάρματα της αλλοτρίωσης της νέας εποχής.Αμετανόητοι όμως εκείνοι που παίρνουν τις αποφάσεις,χωρίς ίχνος ντροπής κι εκείνων που εφαρμόζουν τις αποφάσεις.Μιλάνε για το διακύβευμα Ευρώ ή Δραχμή την ώρα που ο άλλος πεινάει,ψυχοραγεί,απελπίζεται,μελαγχολεί,εξευτελίζεται,σκορπίζεται,καταθλίβεται!Ας φέρουν και το Γιέν,πλέον ο κατεστραμμένος κατεστραμμένα γύρω του τα βλέπει όλα,ως καταχνιά,είτε κρατάει στα χέρια του Ευρώ είτε τη Δραχμή.Τρομοκράτησαν τα πάντα γύρω οι εγκληματίες,και έφυγαν η αισιοδοξία,η ελπίδα,το όνειρο.Μερικοί χάσανε και τη πίστη τους,και αυτό δε πρέπει σε καμιά περίπτωση,γιατί χωρίς πίστη δεν υπάρχει ελπίδα,και χωρίς ελπίδα χάνεται και η αγάπη μεταξύ μας.Τέτοιου μεγέθους ολικής παράκρουσης,παράνοιας,αναξιοπρέπειας και αυτοεξευτελισμού δε συναντάς εύκολα στην ιστορία,μόνο σε λαούς που έχασαν τον αυτοσεβασμό τους,την αξιοπρέπειά τους,την ελευθερία και την αυτοτέλειά τους συναντάς.Ένας λαός ως πλήθος δε μπορεί να κάνει πολλά πράγματα αν δεν έχει κάποιον οδηγό,κάποιον στιβαρό ηγέτη να τον εμπνεύσει.Έτσι γίνεται πάντα,το διδάσκει και η φύση γύρω μας,το γνωρίζουμε και στη καθημερινότητά μας.Το σώμα ηγέτη έχει το νου,η οικογένεια τον γονέα,η αγέλη τον αρχηγό,οι μέλισσες τη βασίλισσα,η γη τον ήλιο,και το σύμπαν τον Θεό και δημιουργό.Ακόμη και οι αρχαίοι θεοί είχαν αρχηγό το Δία,οι Αθηναίοι τον εκάστοτε στρατηγό,οι Βυζαντινοί τον αυτοκράτορα,οι μουσουλμάνοι τον Μωάμεθ,οι Οθωμανοί τον Σουλτάνο,οι τοκογλύφοι τον αρχιτοκογλύφο,οι μαφιόζοι τον αρχηγό της μαφίας,και οι σατανολάτρες τον Αντίχριστο!Μόνο οι Έλληνες ξέμειναν από ηγέτη τούτη την εποχή,άλλοι τον θεωρούν ξεπερασμένη προοπτική,άλλοι τον αναζητούν απεγνωσμένα σε μετριότητες,άλλοι σε αναδυόμενες προσωπικότητες,κι άλλοι αυτοανακηρύσσονται και χρίζονται ηγέτες έντεκα εκατομμύρια,ως γνωστό ιδίωμα του Έλληνα που χάνεται στο βάθος της ιστορίας.

Advertisements