η αλήθεια να λέγεται

στρουθ..

Πολλές φορές ορισμένοι ενοχλούνται με αυτά που γράφουμε ή σχολιάζουμε.Αυτονόητο είναι,αυτό συμβαίνει γιατί δεν συμφωνούν με αυτά που λέγονται,όταν χαιδεύεις τα αυτιά ηδονίζεις το νου και όλοι σε συμπαθούν.Οι άνθρωποι θέλουν να ακούν αυτό που τους ικανοποιεί,αυτό που τους αρέσει,αυτό που εξυπηρετεί σκοπιμότητες και αυτό που δεν τους χαλάει την ήδη παγιωμένη αντίληψη που έχουν για κάθε τι.Αν πεις κάτι άλλο που αντιβαίνει σε αυτά που έχουν μάθει ή κατασταλάξει,ή τέλος πάντων είναι κοινώς αποδεκτό και πεπισμένοι  γκρινιάζουν,μα πώς είναι δυνατόν λένε να υπάρχει και μια τέτοια άποψη διαφορετική απ΄αυτήν που ξέρουμε,διαφορετική απ΄αυτήν που διαλαλούμε,απ΄αυτήν που πιστεύουμε?Μα πώς γίνεται να μπορεί να υπάρχει κάτι διαφορετικό,και μείς τόσο καιρό που δίνουμε μάχες για να πείσουμε ότι τούτο είναι το σωστό τί θα απογίνουμε,είναι δυνατόν να υπάρχει και διαφορετική προσέγγιση απ΄αυτό που εμείς λέμε?Βεβαίως πίσω από κάποιες εμμονές υπάρχουν ιδιοτέλειες ας μη αυταπατώμαστε,δεν είναι ότι δεν συμφωνούν με αυτά που ενδεχομένως λες,συμφωνούν και επαυξάνουν,έλα όμως που υπάρχουν άλλα ελατήρια,ζημιώνεται η προσωπική ανέλιξη,ζημιώνεται το πορτοφόλι,ζημιώνεται η κοινωνική αναγνώριση,και συ κάνεις ζημιά.Και ο Γκούρας ο αγωνιστής του ΄21 ήταν aναμφισβήτητα πατριώτης,έδωσε μάχες,στα λόγια  συμφωνούσε με τον Μακρυγιάννη,όταν όμως ερχόταν η ώρα της μοιρασιάς,είτε αυτή ήταν σε είδος είτε σε τιμές γινόταν θηρίο σε αντίθεση με τον Μακρυγιάννη που ως υπέρτατο αγαθό είχε την ελευθερία της πατρίδας και μετά όλα τα άλλα.Ξαφνικά έρχεται ένας άλλος λεγοντάς μας άλλα,μας γκρεμίζει  απόψεις βαθειά παγιωμένες,έρχεται κάποιος και σκορπίζει ό,τι έχει διαμορφωθεί ως αυθεντία,δεν είναι έτσι,δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό.Αν ο καθένας έρχεται και γκρεμίζει το οικοδόμημα που κάποιοι κόπιασαν να χτίσουν,θα βρει μπροστά του ένα άλλο τείχος,αυτή τη φορά θα πρέπει να εμποδιστεί η πρόσβαση των καινούργιων δαιμονίων στην ήδη υπάρχουσα τάξη πραγμάτων.Και ο Σωκράτης όταν έλεγε κάποια καινούργια πράγματα η πολιτεία παρασυρμένη από εκείνους που είχαν σοβαρούς λόγους  να τον εμποδίσουν,τον τιμώρησε.Οι άνθρωποι φοβούνται την αλλαγή,τρέμουν το άγνωστο,δέος κυριεύει τον άνθρωπο αν βρεθεί αντιμέτωπος με κάτι που δεν μοιάζει με εκείνα που έχει μάθει.Αν αυτός ο άνθρωπος είναι κάποιας ηλικίας,ακόμη περισσότερο σκληροπυρηνικός και αντίθετος θα είναι με το καινούργιο,αν υπάρχουν συμφέροντα θα υπάρξει πόλεμος,θα ασκηθεί βία,σωματική και ψυχολογική.Εδώ βλέπεις νέους που έχουν μια περίεργη παγιωμένη άποψη,πόσο μάλλον ένας μεγαλύτερος που κουβαλάει βιώματα και ..κασσέτες άλλων εποχών!Με αυτούς δε βγάζεις άκρη,δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξουν άποψη,έχουν κατασταλάξει σε ό,τι πιστεύουν,προτιμότερη είναι σιωπή.Είναι αυτό που είχε πει ο Χριστός,δεν μπορείς να ράψεις ένα νέο ύφασμα πάνω σε ένα κουρέλι,είναι βέβαιο ότι το εγχείρημα θα αποτύχει.Όμως η αλήθεια όποια κι αν είναι αυτή θα πρέπει να λέγεται,γιατί μόνο με αυτήν πάει κανείς παρακάτω,λύνει απορίες,ξεδιαλύνει καταστάσεις.Το να βάζουμε το κεφάλι στην άμμο κρυβώμαστε από τη πραγματικότητα,επιμένουμε στη στασιμότητα,ο χρόνος δεν περιμένει,οι ευκαιρίες δεν έρχονται πάντα, ίσως αποβεί στο τέλος και εις βάρος μας.Το αποτέλεσμα μιας προσπάθειας να αλλάξεις τη ζωή σου δεν το ξέρεις,δεν το ξέρει κανένας,αν το ήξερε θα έκανε βήματα εκ του ασφαλούς,μάχες δίνουμε και ελπίζουμε.Όταν οι Γάλλοι γκρέμισαν τη Βαστίλλη δεν ήξεραν εκ των προτέρων τί θα επακολουθήσει,πόσο βαθειά θα επιρρέαζαν τον κόσμο,όταν οι έλληνες έδιναν μάχες ξεβράκωτοι τα χρόνια της επανάστασης,δεν είχαν διανοηθεί ποτέ ότι θα είχαν επιτέλους δικό τους κράτος,λίγοι ελάχιστοι έλπιζαν.Οι περισσότεροι είχαν τόσο βαθεία και παγιωμένη την αντίληψη ότι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του Οθωμανών που  θεωρούσαν ανέφικτη κάθε σκέψη για απελευθέρωση.Ξεβράκωτοι αντιστάθηκαν,αγράμματοι,φτωχοί,αδικημένοι,αντίθετα οι βολεμένοι έλληνες αστοί είτε αυτοί κατοικούσαν στην Πόλη είτε στη Θεσσαλονίκη είτε στη Σμύρνη στα τρία τουλάχιστον μεγάλα ιστορικά αστικά κέντρα των ελλήνων,δεν αντιστάθηκαν,ελάχιστοι,μετρημένοι στα δάχτυλα αντιστάθηκαν,όχι μόνο δεν αντιστάθηκαν οι περισσότεροι αλλά κιότεψαν,είχαν προσαρμοστεί στο περιβάλλον στο οποίο ζούσαν,πατούσαν με μαεστρία και στους δύο χώρους.Οι αρχαίοι έλληνες έδωσαν μάχες με πολλαπλάσιες στρατιές των Περσών,ποτέ δε πήγαν σε μια μάχη με δεδομένη την αίσθηση ότι θα νικήσουν,έδιναν τη μάχη και έλπιζαν.Άρα και σήμερα ο καθένας θα πρέπει να κάνει τον καλό αγώνα ελπίζοντας,σε όποιονδήποτε χώρο,πού ξέρεις,μπορεί το λιθαράκι του καθένα να γίνει σωρός από πολλά λιθαράκια,και κατόπιν να γίνει βουνό πάνω στο οποίο θα μπορεί ο καθένας να βλέπει όλα όσα δεν μπορούσε να δει πρωτύτερα,ή κάποιοι επιμμελώς του τα έκρυβαν.Αλίμονο αν ο άνθρωπος δεν μιλάει,δεν εκφράζεται,δεν αγωνίζεται,αυτό θα πρέπει να είναι όχι απλά δικαίωμα αλλά υποχρέωση,όχι μόνο δική του αλλά αρωγός του θα πρέπει να είναι η ίδια η πολιτεία αν θέλει να ονομάζεται αυτάρεσκα δημοκρατική.Ο Gunder Grass ο μεγάλος νομπελίστας Γερμανός λογοτέχνης είπε »η δουλειά ενός πολίτη είναι να κρατήσει το στόμα του ανοιχτό».Όχι βεβαίως για να χάφτει μύγες και ό,τι του σερβίρουν,αλλά να έχει άποψη,να εκφράζει ελεύθερα τη γνώμη του.

Advertisements